Περιοδοντίτιδα και συμπτώματα: Πώς εκδηλώνεται & πώς αντιμετωπίζεται
Η περιοδοντίτιδα είναι μια διαδεδομένη χρόνια φλεγμονώδης νόσος της στοματικής κοιλότητας που επηρεάζει τις δομές στήριξης των δοντιών. Η πάθηση αυτή συνιστά εξέλιξη της ουλίτιδας και χαρακτηρίζεται από φλεγμονή και καταστροφή των περιοδοντικών ιστών που περιβάλλουν και στηρίζουν τα δόντια, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε απώλεια δοντιών. Οι περιοδοντικοί ιστοί είναι τα ούλα, το οστό των γνάθων, η οστεΐνη της ρίζας των δοντιών και το περιρρίζιο. Η περιοδοντίτιδα προκαλεί δυσάρεστα συμπτώματα, ενώ έχει συσχετιστεί με διάφορες συστηματικές ασθένειες όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο σακχαρώδης διαβήτης. Η κατανόηση των συμπτωμάτων και των επιλογών θεραπείας για την περιοδοντίτιδα είναι ζωτικής σημασίας τόσο για την ορθή διαχείριση της πάθησης όσο και για την πρόληψη σοβαρότερων καταστάσεων. Αίτια περιοδοντίτιδαςΗ περιοδοντίτιδα και τα συμπτώματά της εκδηλώνονται κατά βάση της πλημμελούς φροντίδας της στοματικής υγιεινής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση οδοντικής πλάκας γύρω από τα δόντια, η οποία περιέχει μικροοργανισμούς της στοματικής κοιλότητας. Η περιοδοντίτιδα ξεκινά όταν τα βακτήρια από την οδοντική πλάκα συσσωρεύονται και παράγουν τοξίνες, οι οποίες δρουν καταστρεπτικά στα ούλα και στο κόκκαλο που περιβάλλει τα δόντια. Αν η πλάκα δεν απομακρύνεται σχολαστικά, σταδιακά σκληραίνει και μετασχηματίζεται σε αυτό που οι οδοντίατροι αποκαλούν τρυγία ή πέτρα. Βέβαια, η πάθηση μπορεί να προκληθεί και από πρόσθετα αίτια όπως το κάπνισμα, ο διαβήτης, οι ορμονικές ανισορροπίες και παράγοντες γονιδιακής προέλευσης. Περιοδοντίτιδα και συμπτώματαΗ περιοδοντική νόσος τυπικά εξελίσσεται αργά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να περάσει απαρατήρητη στα αρχικά της στάδια. Ωστόσο, καθώς η περιοδοντίτιδα εξελίσσεται εκδηλώνονται παράλληλα διάφορα συμπτώματα. Η πιο πρώιμη ένδειξη ότι ο ασθενής κινδυνεύει να αποκτήσει τη νόσο είναι η ερυθρότητα των ούλων, το οίδημα και η αιμορραγία κατά το βούρτσισμα των δοντιών ή την εφαρμογή νήματος. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής πάσχει από ουλίτιδα, η οποία προηγείται της περιοδοντίτιδας. Σταδιακά, το κόκκαλο που περιβάλλει τα δόντια καταστρέφεται, ενώ τα ούλα γύρω από το δόντι χαλαρώνουν, υποχωρούν ή αποκολλούνται, αφήνοντας μέρος της ρίζας του δοντιού ακάλυπτο και εκτεθειμένο. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εκδήλωση ευαισθησίας στα δόντια αλλά και αισθητικής ανησυχίας. Παράλληλα, ορισμένα δόντια μπορεί να αρχίσουν να κινούνται, προκαλώντας δυσκολίες κατά την ομιλία ή τη μάσηση. Αλλάζει επίσης ο τρόπος με τον οποίο εφάπτονται τα δόντια κατά τη σύγκλειση του στόματος αλλά και η θέση ενός ή περισσοτέρων δοντιών στο φραγμό στα τελευταία στάδια της νόσου. Η επίμονη δυσοσμία του στόματος είναι ένα άλλο κοινό ζήτημα που εκδηλώνεται στην περιοδοντίτιδα λόγω της παρουσίας βακτηρίων στους περιοδοντικούς ιστούς. Ενδέχεται να εκδηλωθεί επίσης εκροή πύου ανάμεσα στα δόντια και τα ούλα. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η προχωρημένη περιοδοντίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια δοντιών καθώς το υποστηρικτικό οστό καταστρέφεται προοδευτικά. Επιπλοκές περιοδοντίτιδαςΗ περιοδοντίτιδα έχει συσχετιστεί με διάφορες συστηματικές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών παθήσεων, του σακχαρώδους διαβήτη και των δυσμενών εκβάσεων της εγκυμοσύνης. Η χρόνια φλεγμονή και η μεταφορά των βακτηρίων από τη στοματική κοιλότητα σε άλλα μέρη του σώματος πιστεύεται ότι συμβάλλουν σε αυτή τη συσχέτιση. Επομένως, η αποτελεσματική διαχείριση της περιοδοντίτιδας δεν είναι μόνο απαραίτητη για τη στοματική υγεία αλλά και τη συνολική ευεξία. Περιοδοντίτιδα και θεραπεία για τα συμπτώματαΗ διαχείριση της περιοδοντίτιδας στοχεύει στον έλεγχο της λοίμωξης, στη μείωση της φλεγμονής και στην πρόληψη της περαιτέρω καταστροφής των ιστών. Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από τη βαρύτητα και την έκταση της νόσου. Αρχικά, μπορεί να εφαρμοστεί μόνο συντηρητική θεραπεία που περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και στοχευμένο βαθύ καθαρισμό με τη χρήση συσκευών υπερήχων, εργαλείων απόξεσης ή laser. Ωστόσο, σε προχωρημένες περιπτώσεις η συντηρητική θεραπεία δεν επαρκεί, συνεπώς συμπληρώνεται με τις ενδεδειγμένες χειρουργικές τεχνικές. Στις χειρουργικές τεχνικές, οι οποίες εφαρμόζονται σε σοβαρές περιπτώσεις, περιλαμβάνονται η χειρουργική επέμβαση κρημνού, η τοποθέτηση μοσχευμάτων ούλων ή η κατευθυνόμενη αναγέννηση ιστού. Τα τακτικά ραντεβού παρακολούθησης και οι επιμελείς πρακτικές στοματικής υγιεινής είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη της υποτροπής της νόσου και την επιτυχή θεραπεία της περιοδοντίτιδας. Η περιοδοντίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος της στοματικής κοιλότητας με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις που εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου. Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία είναι απαραίτητες για την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών και τη διατήρηση της στοματικής υγείας. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται διεξοδικά για τη σημασία των τακτικών οδοντιατρικών ελέγχων και των ορθών πρακτικών στοματικής υγιεινής. Ο Οδοντίατρος για εμφυτεύματα στην Αθήνα, Δρ. Νικόλαος Παπατριανταφύλλου, εφαρμόζει τις πιο αποτελεσματικές τεχνικές προκειμένου να καταπολεμήσει την περιοδοντίτιδα και τα δυσάρεστα συμπτώματα που αυτή προκαλεί.
Αρθρίτιδα Αυχένα: Αιτία, Συμπτώματα & Θεραπεία
Τι είναι η Αρθρίτιδα Αυχένα; Η αρθρίτιδα αυχένα, γνωστή και ως αυχενική οστεοαρθρίτιδα ή αυχενική σπονδύλωση, είναι μια εκφυλιστική νόσος που επηρεάζει τους δίσκους καθώς και τις αρθρώσεις και συνδέσμους της σπονδυλικής στήλης στον αυχένα. Η συγκεκριμένη νόσος εμφανίζεται όταν οι δίσκοι της σπονδυλικής στήλης αρχίζουν να εκφυλίζονται και τα οστά και οι χόνδροι στον αυχένα φθείρονται. Αυτή η πάθηση είναι αρκετά συχνή και παρατηρείται κυρίως σε άτομα τρίτης ηλικίας. Ποια είναι η αιτία της Αρθρίτιδας Αυχένα; Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της αυχενικής σπονδύλωσης. Συνήθως, η νόσος σχετίζεται με τη φυσική διαδικασία γήρανσης, καθώς και με το επαναλαμβανόμενο στρες στον αυχένα. Επίσης, παράγοντες όπως η ύπαρξη οικογενειακού ιστορικού της πάθησης, τραυματισμοί στον αυχένα και η κακή στάση του σώματος, μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου. Αρθρίτιδα Αυχένα: Συμπτώματα Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας αυχένα διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Τα συνηθισμένα συμπτώματα είναι ο πόνος στον αυχένα, η δυσκαμψία και το μειωμένο εύρος κίνησης στον αυχένα. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν: Μούδιασμα κυρίως στους ώμους Αίσθημα αδυναμίας, κυρίως στα χέρια και τα πόδια Μη συγχρονισμός των κινήσεων του σώματος Ανικανότητα των χεριών αναφορικά με λεπτές και επιδέξιες κινήσεις Διαταραγμένα αντανακλαστικά Δυσκολία ως προς το περπάτημα Ακράτεια ούρων (πολύ σπάνιο) Πονοκέφαλος (κυρίως ινιακή κεφαλαλγία και ραχιαλγία) Πώς θεραπεύεται η πάθηση; Η θεραπεία για την αρθρίτιδα αυχένα ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα της πάθησης και τα συμπτώματα του κάθε ατόμου. Στις ήπιες περιπτώσεις, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει παυσίπονα, φυσικοθεραπεία και αλλαγές στον τρόπο ζωής. Η βελτίωση της στάσης του σώματος, η τακτική άσκηση και η αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τον αυχένα βοηθούν στην πρόληψη της ασθένειας. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση, που σαν σκοπό έχει την απελευθέρωση και αποσυμπίεση του νωτιαίου μυελού και των νεύρων του αυχένα. Ο Νευροχειρουργός Δρ. Παναγιώτης Κυριακόγγονας κατέχει μεγάλη εμπειρία στον χώρο και μπορεί να σας συμβουλέψει για την θεραπεία της αρθρίτιδας αυχένας που ενδείκνυται στην περίπτωσή σας!
Ειλεός εντέρου: Τι είναι & πώς αντιμετωπίζεται
Ο ειλεός εντέρου, κοινώς γνωστός ως ένας τύπος απόφραξης του εντέρου, είναι μια δυνητικά επικίνδυνη πάθηση που εκδηλώνεται με αδυναμία του οργάνου να προωθήσει το εντερικό περιεχόμενο. Το απότοκο της συγκεκριμένης κατάστασης είναι η διάταση του εντέρου και εν τέλει ολόκληρης της κοιλιάς. Ο ειλεός εντέρου εκδηλώνεται συχνότερα στο λεπτό έντερο και μπορεί να προκύψει από ποικίλες αιτίες, που κυμαίνονται από μηχανικές αποφράξεις όπως όγκοι ή στενώσεις έως λειτουργικά προβλήματα όπως δυσλειτουργία μυών ή νεύρων. Η ανεύρεση και η στοχευμένη θεραπεία του ειλεού του εντέρου, ειδικά μέσω χειρουργικής επέμβασης όταν είναι απαραίτητο, είναι ιδιαίτερα σημαντική λόγω της πιθανότητας εμφάνισης απειλητικών για τη ζωή του ασθενούς επιπλοκών. Ειλεός εντέρου: ΑιτιολογίαΓενικότερα, ο ειλεός του εντέρου διακρίνεται σε δύο κατηγορίες, τον αποφρακτικό και τον παραλυτικό. Ο αποφρακτικός ειλεός εμφανίζεται όταν υφίστανται φυσικά εμπόδια που εμποδίζουν τη προώθηση του εντερικού περιεχομένου. Οι συνήθεις αιτίες μηχανικής απόφραξης διακρίνονται σε αυτές που εντοπίζονται εκτός του εντέρου και σε αυτές που γίνονται αντιληπτές μέσα στο όργανο. Ως προς τα αίτια εξωτερικής απόφραξης του εντέρου είναι, σε αυτά συγκαταλέγονται οι μετεγχειρητικές συμφύσεις (συμφυτικός ειλεός), η ύπαρξη κάποιας κήλης, η συστροφή του εντέρου ή η ύπαρξη κάποιου όγκου στην κοιλιακή χώρα που να ασκεί πίεση στο έντερο. Ως προς τους παράγοντες που ευθύνονται για την εσωτερική απόφραξη του εντέρου, σε αυτούς συγκαταλέγονται η ύπαρξη κάποιου κακοήθους όγκου (καρκίνος του παχέος εντέρου), η ανάπτυξη φλεγμονής στο τοίχωμα του εντέρου λόγω της νόσου του Crohn ή της εκκολπωματίτιδας, τυχόν στενώσεις ή ξένα σώματα. Ο παραλυτικός ειλεός, από την άλλη πλευρά, δεν σχετίζεται με κάποια φυσική απόφραξη. Αντιθέτως, προκύπτει σε περίπτωση που για κάποια αιτία το έντερο αδυνατεί να πραγματοποιήσει κινήσεις προώθησης του περιεχομένου του. Εκδηλώνεται δηλαδή λόγω έλλειψης κινητικότητας στο έντερο, και οφείλεται σε ανισορροπίες ηλεκτρολυτών, ως μετεγχειρητική επιπλοκή μιας πρόσφατης χειρουργικής επέμβασης στην κοιλιακή χώρα ή κάποιας επέμβασης ή κάκωσης στη σπονδυλική στήλη ή λόγω κάποιας ενδοκοιλιακής φλεγμονής όπως η παγκρεατίτιδα. Μπορεί επίσης να προκληθεί εξαιτίας διαφόρων άλλων παραγόντων όπως η περιτονίτιδα, η σήψη, η λήψη ορισμένων φαρμάκων (οπιοειδή) ή τυχόν νευρολογικές παθήσεις. Συμπτώματα ειλεού εντέρουΤα συμπτώματα του ειλεού του παχέος εντέρου μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με την υποκείμενη αιτία και τη σοβαρότητα τόσο του ειλεού όσο και της υποκείμενης πάθησης που τον προκάλεσε. Συχνά το πρώτο σύμπτωμα είναι ο κοιλιακός πόνος, που χαρακτηρίζεται από κράμπες και δυσφορία λόγω της συσσώρευσης αερίων και εντερικού περιεχομένου. Εκδηλώνεται επίσης διάταση τόσο του εντέρου όσο και της κοιλιάς. Σε ορισμένες περιπτώσεις εκδηλώνεται ναυτία και έμετος, ιδίως αν η απόφραξη εντοπίζεται πιο κοντά στο στομάχι. Στα χαρακτηριστικά συμπτώματα του ειλεού του εντέρου συγκαταλέγονται η δυσκοιλιότητα και η αναστολή αερίων και κοπράνων, τα οποία υποδηλώνουν την αδυναμία του εντέρου να εκκενώσει το περιεχόμενό του. Να σημειωθεί ότι ο παραλυτικός ειλεός παρουσιάζεται με γενικευμένη διάταση της κοιλιακής χώρας και διάχυτο πόνο, ενώ ο αποφρακτικός ειλεός προκαλεί πιο έντονα συμπτώματα, με ισχυρό και τοπικά εστιασμένο πόνο κυρίως στην περιοχή της απόφραξης. Ειλεός εντέρου: Επιλογές διαχείρισης & θεραπείαςΗ αρχική προσπάθεια διαχείρισης για τον ειλεό του εντέρου είναι σε πρώτη φάση συντηρητική και εξαρτάται από την αιτία και το σημείο της απόφραξης. Πιο συγκεκριμένα, τα συντηρητικά μέτρα αντιμετώπισης για τον αποφρακτικό ειλεό περιλαμβάνουν παύση της πρόσληψης τροφής, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, ηλεκτρολυτών Η αρχική προσπάθεια διαχείρισης για τον ειλεό του εντέρου είναι σε πρώτη φάση συντηρητική και εξαρτάται από την αιτία και το σημείο της απόφραξης. Πιο συγκεκριμένα, τα συντηρητικά μέτρα αντιμετώπισης για τον αποφρακτικό ειλεό περιλαμβάνουν παύση της πρόσληψης τροφής, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, ηλεκτρολυτών, και αντιβιοτικών και εισαγωγή ρινογαστρικού σωλήνα (levin) για την ανακούφιση της πίεσης του στομάχου και του εντέρου, ειδικά σε περιπτώσεις που υπάρχουν έμετοι. Αν ο ασθενής παρουσιάσει βελτίωση, τότε σταδιακά επανεισάγεται η κατανάλωση τροφών και σταματά η χορήγηση των ορών. Εφόσον η διατροφή του ασθενούς και η λειτουργία του εντέρου επανέλθουν στο φυσιολογικό, ο ασθενής είναι έτοιμος να πάρει εξιτήριο. Ο παραλυτικός ειλεός του εντέρου αντιμετωπίζεται επίσης στην πλειοψηφία των περιπτώσεων συντηρητικά, με παύση της πρόσληψης τροφής, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών, ενώ ωφέλιμα λειτουργεί και η λήψη εντεροκινητικών ή υπακτικών φαρμακευτικών σκευασμάτων και η πραγματοποίηση υποκλυσμών. Συνήθως αποκαθιστώντας την αιτία που είναι υπεύθυνη την παράλυση του εντέρου, η συντηρητική θεραπεία του παραλυτικού ειλεού είναι επιτυχημένη. Σε ορισμένες περιπτώσεις ωστόσο, η χειρουργική αποκατάσταση είναι απαραίτητη. Η χειρουργική επέμβαση λαμβάνεται υπόψη όταν υπάρχουν ενδείξεις μηχανικής απόφραξης ή όταν ο παραλυτικός ειλεός αποτυγχάνει να υποχωρήσει με συντηρητική αντιμετώπιση. Οι στόχοι της χειρουργικής επέμβασης είναι η ανακούφιση από την απόφραξη, η αφαίρεση μη βιώσιμων τμημάτων του εντέρου και η πρόληψη επιπλοκών όπως η διάτρηση, η ισχαιμία και η σήψη. Οι χειρουργικές επιλογές ποικίλλουν ανάλογα με την αιτία και τη θέση του ειλεού. Αρχικά, ο συμφυτικός ειλεός εντέρου αντιμετωπίζεται με λύση των συμφύσεων. Σε περίπτωση που το αίτιο της απόφραξης είναι κάποιος όγκος ή μη αναστρέψιμες βλάβες στο όργανο όπως νεκρωτικά τμήματα, έχει ένδειξη η εκτομή τμήματος του εντέρου. Η εκτομή μπορεί να γίνει και με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους (λαπαροσκοπική χειρυυργική παχέος εντέρου / ρομποτική κολεκτομή). Ο Γενικός Χειρουργός Πειραιάς Δρ. Γεώργιος Γεωργίου αντιμετωπίζει χειρουργικά τον ειλεό εντέρου όταν υφίστανται οι κατάλληλες ενδείξεις, προκειμένου να προληφθούν απειλητικές για την υγεία του ασθενούς επιπλοκές.
Πίεση νωτιαίου μυελού και συμπτώματα που προκαλεί: Τρόποι αντιμετώπισης
Η σπονδυλική στήλη, που αποτελείται από πολυάριθμες δομές μαλακών ιστών και οστών, είναι κατασκευασμένη για να παρέχει δομική υποστήριξη στο σώμα και να προστατεύει τον νωτιαίο μυελό και τις νευρικές ρίζες. Η ακεραιότητα μάλιστα του νωτιαίου μυελού, ο οποίος αποτελεί καίριο τμήμα του κεντρικού νευρικού συστήματος, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτή τη σταθερότητα. Ωστόσο, αρκετές παθήσεις είτε τραυματικής είτε μη τραυματικής αιτιολογίας ενδέχεται να απειλήσουν τη σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης και σε ορισμένες περιπτώσεις να ασκήσουν πίεση στο νωτιαίο μυελό. Η πίεση του νωτιαίου μυελού προκαλεί συχνά έντονα νευρολογικά συμπτώματα. Πιο συγκεκριμένα, η συμπίεση του νωτιαίου μυελού διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία του, οδηγώντας δυνητικά σε μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά. Αίτια για την άσκηση πίεσης στο νωτιαίο μυελό Η πίεση του νωτιαίου μυελού και τα συνοδά συμπτώματα που προκαλεί μπορεί να προκύψει από ένα ευρύ φάσμα παθολογικών καταστάσεων, οι οποίες ταξινομούνται σε τραυματικής και μη τραυματικής φύσεως. Αρχικά, στα τραυματικά αίτια συμπίεσης του νωτιαίου μυελού συγκαταλέγονται τα σπονδυλικά κατάγματα και εξαρθρήματα, τα οποία προκύπτουν από ατυχήματα, πτώσεις ή βίαιες προσκρούσεις. Επίσης, τυχόν κάκωση του νωτιαίου μυελού από άμεσο τραυματισμό στη συγκεκριμένη δομή ενδέχεται να προκαλέσει συμπιεστικά συμπτώματα. Στα μη τραυματικά αίτια εμφάνισης της συγκεκριμένης κατάστασης συγκαταλέγεται αρχικά η εκφυλιστική δισκοπάθεια. Η πάθηση αυτή εκδηλώνεται με έντονη προοδευτική φθορά των μεσοσπονδύλιων δίσκων που οδηγεί δυνητικά σε κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου και σπονδυλική στένωση. Παράλληλα, τυχόν οστεόφυτα που αναπτύσσονται στα σπονδυλικά σώματα ασκούν συχνά πίεση στο νωτιαίο μυελό. Οι όγκοι της σπονδυλικής στήλης, είτε είναι πρωτοπαθείς είτε μεταστατικοί λόγω καρκίνου που έχει εμφανιστεί σε κάποιο άλλο όργανο του σώματος ενδέχεται να προκαλέσουν πίεση του νωτιαίου μυελού με αποτέλεσμα να εμφανιστούν δυσάρεστα συμπτώματα. Παράλληλα, λοιμώξεις όπως τα επισκληρίδια αποστήματα, μπορούν να ασκήσουν πίεση στο νωτιαίο μυελό. Τέλος, φλεγμονώδεις παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η σπονδυλίτιδα που προκαλούν οίδημα ενδέχεται να οδηγήσουν σε συμπίεση του νωτιαίου μυελού. Πίεση νωτιαίου μυελού και συμπτώματα που προκαλεί Τα συμπτώματα της πίεσης του νωτιαίου μυελού μπορεί να ποικίλλουν ευρέως ανάλογα με τη μοίρα της σπονδυλικής στήλης που εμπλέκεται και την έκταση της συμπίεσης. Συχνά το πρώτο σύμπτωμα είναι ο πόνος, ο οποίος μπορεί να είναι εντοπισμένος στην πλάτη ή στον αυχένα, ενώ ενδέχεται να ακτινοβολεί είτε στα πάνω είτε στα κάτω άκρα, ανάλογα με το αν η συμπίεση αφορά την αυχενική ή την οσφυϊκή θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Παράλληλα, εκδηλώνονται νευρολογικά ελλείμματα όπως αδυναμία ή παράλυση στα άκρα, δυσκολία στο περπάτημα ή απώλεια λεπτών κινητικών δεξιοτήτων. Αισθητηριακές αλλαγές είναι επίσης αισθητές, με κυριότερες το μούδιασμα, το μυρμήγκιασμα ή την απώλεια αισθητικότητας στην πάσχουσα περιοχή. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, ενδέχεται να εκδηλωθεί δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης και του εντέρου. η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική νοσηρότητα και μακροχρόνια αναπηρία εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και επαρκώς. Επιλογές θεραπείας για την πίεση του νωτιαίου μυελού και τα συμπτώματα που προκαλεί Η θεραπεία της συμπίεσης του νωτιαίου μυελού στοχεύει στην ανακούφιση της πίεσης του νωτιαίου μυελού ώστε να υποχωρήσουν τα συμπτώματα, στην αποκατάσταση της νευρολογικής λειτουργίας και στην αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας. Αν και η χορήγηση κορτικοστεροειδών και αναλγητικών για τη μείωση της οξείας φλεγμονής και του οιδήματος γύρω από το νωτιαίο μυελό και την ανακούφιση του πόνου αντίστοιχα λειτουργούν ευεργετικά, δεν παρέχουν ουσιαστική λύση εάν δεν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη αιτία. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η λύση είναι χειρουργική, προκειμένου να αποκατασταθεί η υποκείμενη αιτία και να αποσυμπιεστεί ο νωτιαίος μυελός. Χειρουργικές επεμβάσεις όπως η μικροδισκεκτομή, η πλήρως ενδοσκοπική δισκεκτομή, η εκτομή όγκου, είναι συχνά απαραίτητες προκειμένου να ανακουφιστεί η πίεση του νωτιαίου μυελού και να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Ο Νευροχειρουργός Σπονδυλικής Στήλης Δρ. Παναγιώτης Κυριακόγγονας αντιμετωπίζει χειρουργικά την υποκείμενη αιτία που προκάλεσε το συγκεκριμένο συμπιεστικό φαινόμενο, προκειμένου να προληφθούν μακροχρόνιες επιπλοκές.
Εκκόλπωμα Zenker (Ζένκερ) και θεραπεία με την τεχνική Z-POEM
Εκκόλπωμα Zenker (Ζένκερ) και θεραπεία με την τεχνική Z-POEM Τι είναι το εκκόλπωμα Zenker; Το εκκόλπωμα Zenker είναι ένα σακουλάκι το οποίο αναπτύσσεται για άγνωστο λόγο δίπλα από την αρχή (στόμιο) του οισοφάγου σε μια περιοχή του λαιμού (τραχήλου) που λέγεται υποφάρυγγας.Λόγω της διαμόρφωσής του, προκαλεί κατακράτηση τροφών και υγρών. Επιπλέον, στο στόμιο του παρατηρείται υπερτροφία του κρικοφαρυγγικού μυός, ο οποίος πιέζει τον οισοφάγο. Το αποτέλεσμα είναι ότι κατά την κατάποση, οι τροφές εισέρχονται στο εκκόλπωμα zenker (σακουλάκι) και όχι στο οισοφάγο. Τι συμπτώματα έχουν οι ασθενείς με εκκόλπωμα Zenker; Δυσκολία στην κατάποση βήχα πνιγμονή απώλεια βάρους δυσοσμία στόματος υποτροπιάζουσες αναπνευστικές λοιμώξεις. Πως αντιμετωπίζεται το εκκόλπωμα ζένκερ; Αιτία του προβλήματος είναι ο υπερτροφικός (παχύς) κρυκοφαρυγγικός μυς ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στον οισοφάγο και το εκκόλπωμα zenker. Όλες οι γνωστές θεραπείες στοχεύουν στην τομή αυτού του μυός ώστε η κοιλότητα του εκκολπώματος να ενωθεί με τον οισοφάγο. Με άλλα λόγια αντί να αφαιρέσουμε το εκκόλπωμα zenker, προσπαθούμε να το ενώσουμε με τον οισοφάγο ώστε να δημιουργησουμε μία ενιαία κοιλότητα. Με αυτό τον τρόπο δεν γίνεται κατακράτηση των τροφών και δεν ασκείται πίεση στην είσοδο του οισοφάγου από τον κρικοφαρυγγικό μυ. Η τομή του μυός μπορεί να γίνει από χειρουργό ΩΡΛ ή από επεμβατικό γαστρεντερολόγο με όργανα τα οποία εισέρχονται από το στόμα. Η τομή (μυοτομή) αφορά το μεγαλύτερο τμήμα του μυός. Με αυτή την τεχνική 70 με 80% των ασθενών βλέπουν βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Ωστόσο, σε ένα σημαντικό ποσοστό οι ενοχλήσεις παραμένουν, λόγω της παραμονής υπολειπόμενου τμήματος του κρυκοφαρυγγικού μυός. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να επαναληφθεί η επέμβαση μία ή περισσότερες φορές. Από το 2016, παρουσιάστηκε στην επιστημονική κοινότητα μία νέα ενδοσκοπική επέμβαση με το όνομα Ζ-POEM η οποία έρχεται να λύσει το πρόβλημα της μερικής μυοτομής. Με την νέα αυτή η επέμβαση ο γαστρεντερολόγος αποκτά πρόσβαση σε όλο το μήκος του διαφράγματος που χωρίζει το εκκόλπωμα από τον οισοφάγο, και το κόβει ολοκληρωτικά. Από τις μέχρι τώρα μελέτες αποδεικνύεται η αποτελεσματικότητα της επέμβασης σε >95% των ασθενών ανεξαρτήτου ηλικίας. Μάλιστα μπορεί να εφαρμοστεί τόσο σε μικρά εκκολπώματα <3 εκατοστών, όσο και σε μεγάλα εκκολπώματα >4 εκ, σε όλο το ηλικιακό εύρος. Πως γίνεται η επέμβαση Ζ-POEM για το εκκόλπωμα zenker; Η επέμβαση γίνεται με γαστροσκόπιο υπό γενική αναισθησία. Η μέση διάρκεια είναι 1 ώρα. Ο γιατρός απομονώνει τον κρυκοφαρυγγικό μυ (που δημιουργεί το διάφραγμα) και στην συνέχεια τον κόβει σε μεγάλο βάθος. Μετά την τομή του μυός τοποθετούνται μεταλλικά κλιπάκια (ράμματα) στο σημείο της τομής τα οποία δεν γίνονται αντιληπτά από τον ασθενή. Μετά την επέμβαση ο ασθενής νοιώθει ήπιο πόνο στον λαιμό. Την επόμενη μέρα της επέμβασης γίνεται ακτινολογικός έλεγχος, και αν το σημείο της επέμβασης είναι στεγανό, γίνεται χορήγηση υγρών. Από την 2η μετεγχειρητική μέρα επιτρέπονται μαλακές τροφές για 2 εβδομάδες. Ο ασθενής μπορεί να επανέλθει άμεσα σε ήπιας και μέτριας έντασης δραστηριότητες. Υπάρχουν επιπλοκές μετά από Ζ-POEM; Όπως σε κάθε χειρουργική επέμβαση, έτσι και για την Ζ-POEM αναφέρονται στην βιβλιογραφία κάποιες σπάνιες επιπλοκές όπως αιμορραγία, διάτρηση, απόστημα, συρίγγιο, μεσοθωρακίτιδα ή πνευμονία. Οι περισσότερες από αυτές αντιμετωπίζονται με φάρμακα ή τοπική ενδοσκοπική παρέμβαση. Εξαιρετικά σπάνια μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση ή παρατεταμένη νοσηλεία. https://www.youtube.com/watch?v=xo1WQIa1qLk&t=1s Βιβλιογραφία Kahaleh M, Mahpour NY, Tyberg A, et al. Per Oral Endoscopic Myotomy for Zenker’sDiverticulum: A novel and superior technique Compared with septotomy? J ClinGastroenterol 2022;56:224-227. Mavrogenis G, Maurommatis E, Koumentakis C, et al. Single-tunnel Zenker’s diverticulumperoral endoscopic myotomy. Endoscopy 2023;55:E604-E605. Mavrogenis G, Bazerbachi F. Peroral endoscopic myotomy for Zenker’s diverticulum withouttunneling. Endoscopy 2023;55 :E946-E948. Mavrogenis G, Tsevgas I, Zachariadis D, et al. Mucosotomy at the top of the septumfacilitates tunneling and clipping during peroral endoscopic myotomy for Zenker’sdiverticulum (Z-POEM). Ann Gastroenterol 2020; 33:101. Πηγή: endoskopisi.com