Ειλεός εντέρου: Τι είναι & πώς αντιμετωπίζεται
Ο ειλεός εντέρου, κοινώς γνωστός ως ένας τύπος απόφραξης του εντέρου, είναι μια δυνητικά επικίνδυνη πάθηση που εκδηλώνεται με αδυναμία του οργάνου να προωθήσει το εντερικό περιεχόμενο. Το απότοκο της συγκεκριμένης κατάστασης είναι η διάταση του εντέρου και εν τέλει ολόκληρης της κοιλιάς. Ο ειλεός εντέρου εκδηλώνεται συχνότερα στο λεπτό έντερο και μπορεί να προκύψει από ποικίλες αιτίες, που κυμαίνονται από μηχανικές αποφράξεις όπως όγκοι ή στενώσεις έως λειτουργικά προβλήματα όπως δυσλειτουργία μυών ή νεύρων. Η ανεύρεση και η στοχευμένη θεραπεία του ειλεού του εντέρου, ειδικά μέσω χειρουργικής επέμβασης όταν είναι απαραίτητο, είναι ιδιαίτερα σημαντική λόγω της πιθανότητας εμφάνισης απειλητικών για τη ζωή του ασθενούς επιπλοκών. Ειλεός εντέρου: ΑιτιολογίαΓενικότερα, ο ειλεός του εντέρου διακρίνεται σε δύο κατηγορίες, τον αποφρακτικό και τον παραλυτικό. Ο αποφρακτικός ειλεός εμφανίζεται όταν υφίστανται φυσικά εμπόδια που εμποδίζουν τη προώθηση του εντερικού περιεχομένου. Οι συνήθεις αιτίες μηχανικής απόφραξης διακρίνονται σε αυτές που εντοπίζονται εκτός του εντέρου και σε αυτές που γίνονται αντιληπτές μέσα στο όργανο. Ως προς τα αίτια εξωτερικής απόφραξης του εντέρου είναι, σε αυτά συγκαταλέγονται οι μετεγχειρητικές συμφύσεις (συμφυτικός ειλεός), η ύπαρξη κάποιας κήλης, η συστροφή του εντέρου ή η ύπαρξη κάποιου όγκου στην κοιλιακή χώρα που να ασκεί πίεση στο έντερο. Ως προς τους παράγοντες που ευθύνονται για την εσωτερική απόφραξη του εντέρου, σε αυτούς συγκαταλέγονται η ύπαρξη κάποιου κακοήθους όγκου (καρκίνος του παχέος εντέρου), η ανάπτυξη φλεγμονής στο τοίχωμα του εντέρου λόγω της νόσου του Crohn ή της εκκολπωματίτιδας, τυχόν στενώσεις ή ξένα σώματα. Ο παραλυτικός ειλεός, από την άλλη πλευρά, δεν σχετίζεται με κάποια φυσική απόφραξη. Αντιθέτως, προκύπτει σε περίπτωση που για κάποια αιτία το έντερο αδυνατεί να πραγματοποιήσει κινήσεις προώθησης του περιεχομένου του. Εκδηλώνεται δηλαδή λόγω έλλειψης κινητικότητας στο έντερο, και οφείλεται σε ανισορροπίες ηλεκτρολυτών, ως μετεγχειρητική επιπλοκή μιας πρόσφατης χειρουργικής επέμβασης στην κοιλιακή χώρα ή κάποιας επέμβασης ή κάκωσης στη σπονδυλική στήλη ή λόγω κάποιας ενδοκοιλιακής φλεγμονής όπως η παγκρεατίτιδα. Μπορεί επίσης να προκληθεί εξαιτίας διαφόρων άλλων παραγόντων όπως η περιτονίτιδα, η σήψη, η λήψη ορισμένων φαρμάκων (οπιοειδή) ή τυχόν νευρολογικές παθήσεις. Συμπτώματα ειλεού εντέρουΤα συμπτώματα του ειλεού του παχέος εντέρου μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με την υποκείμενη αιτία και τη σοβαρότητα τόσο του ειλεού όσο και της υποκείμενης πάθησης που τον προκάλεσε. Συχνά το πρώτο σύμπτωμα είναι ο κοιλιακός πόνος, που χαρακτηρίζεται από κράμπες και δυσφορία λόγω της συσσώρευσης αερίων και εντερικού περιεχομένου. Εκδηλώνεται επίσης διάταση τόσο του εντέρου όσο και της κοιλιάς. Σε ορισμένες περιπτώσεις εκδηλώνεται ναυτία και έμετος, ιδίως αν η απόφραξη εντοπίζεται πιο κοντά στο στομάχι. Στα χαρακτηριστικά συμπτώματα του ειλεού του εντέρου συγκαταλέγονται η δυσκοιλιότητα και η αναστολή αερίων και κοπράνων, τα οποία υποδηλώνουν την αδυναμία του εντέρου να εκκενώσει το περιεχόμενό του. Να σημειωθεί ότι ο παραλυτικός ειλεός παρουσιάζεται με γενικευμένη διάταση της κοιλιακής χώρας και διάχυτο πόνο, ενώ ο αποφρακτικός ειλεός προκαλεί πιο έντονα συμπτώματα, με ισχυρό και τοπικά εστιασμένο πόνο κυρίως στην περιοχή της απόφραξης. Ειλεός εντέρου: Επιλογές διαχείρισης & θεραπείαςΗ αρχική προσπάθεια διαχείρισης για τον ειλεό του εντέρου είναι σε πρώτη φάση συντηρητική και εξαρτάται από την αιτία και το σημείο της απόφραξης. Πιο συγκεκριμένα, τα συντηρητικά μέτρα αντιμετώπισης για τον αποφρακτικό ειλεό περιλαμβάνουν παύση της πρόσληψης τροφής, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, ηλεκτρολυτών Η αρχική προσπάθεια διαχείρισης για τον ειλεό του εντέρου είναι σε πρώτη φάση συντηρητική και εξαρτάται από την αιτία και το σημείο της απόφραξης. Πιο συγκεκριμένα, τα συντηρητικά μέτρα αντιμετώπισης για τον αποφρακτικό ειλεό περιλαμβάνουν παύση της πρόσληψης τροφής, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, ηλεκτρολυτών, και αντιβιοτικών και εισαγωγή ρινογαστρικού σωλήνα (levin) για την ανακούφιση της πίεσης του στομάχου και του εντέρου, ειδικά σε περιπτώσεις που υπάρχουν έμετοι. Αν ο ασθενής παρουσιάσει βελτίωση, τότε σταδιακά επανεισάγεται η κατανάλωση τροφών και σταματά η χορήγηση των ορών. Εφόσον η διατροφή του ασθενούς και η λειτουργία του εντέρου επανέλθουν στο φυσιολογικό, ο ασθενής είναι έτοιμος να πάρει εξιτήριο. Ο παραλυτικός ειλεός του εντέρου αντιμετωπίζεται επίσης στην πλειοψηφία των περιπτώσεων συντηρητικά, με παύση της πρόσληψης τροφής, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών, ενώ ωφέλιμα λειτουργεί και η λήψη εντεροκινητικών ή υπακτικών φαρμακευτικών σκευασμάτων και η πραγματοποίηση υποκλυσμών. Συνήθως αποκαθιστώντας την αιτία που είναι υπεύθυνη την παράλυση του εντέρου, η συντηρητική θεραπεία του παραλυτικού ειλεού είναι επιτυχημένη. Σε ορισμένες περιπτώσεις ωστόσο, η χειρουργική αποκατάσταση είναι απαραίτητη. Η χειρουργική επέμβαση λαμβάνεται υπόψη όταν υπάρχουν ενδείξεις μηχανικής απόφραξης ή όταν ο παραλυτικός ειλεός αποτυγχάνει να υποχωρήσει με συντηρητική αντιμετώπιση. Οι στόχοι της χειρουργικής επέμβασης είναι η ανακούφιση από την απόφραξη, η αφαίρεση μη βιώσιμων τμημάτων του εντέρου και η πρόληψη επιπλοκών όπως η διάτρηση, η ισχαιμία και η σήψη. Οι χειρουργικές επιλογές ποικίλλουν ανάλογα με την αιτία και τη θέση του ειλεού. Αρχικά, ο συμφυτικός ειλεός εντέρου αντιμετωπίζεται με λύση των συμφύσεων. Σε περίπτωση που το αίτιο της απόφραξης είναι κάποιος όγκος ή μη αναστρέψιμες βλάβες στο όργανο όπως νεκρωτικά τμήματα, έχει ένδειξη η εκτομή τμήματος του εντέρου. Η εκτομή μπορεί να γίνει και με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους (λαπαροσκοπική χειρυυργική παχέος εντέρου / ρομποτική κολεκτομή). Ο Γενικός Χειρουργός Πειραιάς Δρ. Γεώργιος Γεωργίου αντιμετωπίζει χειρουργικά τον ειλεό εντέρου όταν υφίστανται οι κατάλληλες ενδείξεις, προκειμένου να προληφθούν απειλητικές για την υγεία του ασθενούς επιπλοκές.
Πίεση νωτιαίου μυελού και συμπτώματα που προκαλεί: Τρόποι αντιμετώπισης
Η σπονδυλική στήλη, που αποτελείται από πολυάριθμες δομές μαλακών ιστών και οστών, είναι κατασκευασμένη για να παρέχει δομική υποστήριξη στο σώμα και να προστατεύει τον νωτιαίο μυελό και τις νευρικές ρίζες. Η ακεραιότητα μάλιστα του νωτιαίου μυελού, ο οποίος αποτελεί καίριο τμήμα του κεντρικού νευρικού συστήματος, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτή τη σταθερότητα. Ωστόσο, αρκετές παθήσεις είτε τραυματικής είτε μη τραυματικής αιτιολογίας ενδέχεται να απειλήσουν τη σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης και σε ορισμένες περιπτώσεις να ασκήσουν πίεση στο νωτιαίο μυελό. Η πίεση του νωτιαίου μυελού προκαλεί συχνά έντονα νευρολογικά συμπτώματα. Πιο συγκεκριμένα, η συμπίεση του νωτιαίου μυελού διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία του, οδηγώντας δυνητικά σε μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά. Αίτια για την άσκηση πίεσης στο νωτιαίο μυελό Η πίεση του νωτιαίου μυελού και τα συνοδά συμπτώματα που προκαλεί μπορεί να προκύψει από ένα ευρύ φάσμα παθολογικών καταστάσεων, οι οποίες ταξινομούνται σε τραυματικής και μη τραυματικής φύσεως. Αρχικά, στα τραυματικά αίτια συμπίεσης του νωτιαίου μυελού συγκαταλέγονται τα σπονδυλικά κατάγματα και εξαρθρήματα, τα οποία προκύπτουν από ατυχήματα, πτώσεις ή βίαιες προσκρούσεις. Επίσης, τυχόν κάκωση του νωτιαίου μυελού από άμεσο τραυματισμό στη συγκεκριμένη δομή ενδέχεται να προκαλέσει συμπιεστικά συμπτώματα. Στα μη τραυματικά αίτια εμφάνισης της συγκεκριμένης κατάστασης συγκαταλέγεται αρχικά η εκφυλιστική δισκοπάθεια. Η πάθηση αυτή εκδηλώνεται με έντονη προοδευτική φθορά των μεσοσπονδύλιων δίσκων που οδηγεί δυνητικά σε κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου και σπονδυλική στένωση. Παράλληλα, τυχόν οστεόφυτα που αναπτύσσονται στα σπονδυλικά σώματα ασκούν συχνά πίεση στο νωτιαίο μυελό. Οι όγκοι της σπονδυλικής στήλης, είτε είναι πρωτοπαθείς είτε μεταστατικοί λόγω καρκίνου που έχει εμφανιστεί σε κάποιο άλλο όργανο του σώματος ενδέχεται να προκαλέσουν πίεση του νωτιαίου μυελού με αποτέλεσμα να εμφανιστούν δυσάρεστα συμπτώματα. Παράλληλα, λοιμώξεις όπως τα επισκληρίδια αποστήματα, μπορούν να ασκήσουν πίεση στο νωτιαίο μυελό. Τέλος, φλεγμονώδεις παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η σπονδυλίτιδα που προκαλούν οίδημα ενδέχεται να οδηγήσουν σε συμπίεση του νωτιαίου μυελού. Πίεση νωτιαίου μυελού και συμπτώματα που προκαλεί Τα συμπτώματα της πίεσης του νωτιαίου μυελού μπορεί να ποικίλλουν ευρέως ανάλογα με τη μοίρα της σπονδυλικής στήλης που εμπλέκεται και την έκταση της συμπίεσης. Συχνά το πρώτο σύμπτωμα είναι ο πόνος, ο οποίος μπορεί να είναι εντοπισμένος στην πλάτη ή στον αυχένα, ενώ ενδέχεται να ακτινοβολεί είτε στα πάνω είτε στα κάτω άκρα, ανάλογα με το αν η συμπίεση αφορά την αυχενική ή την οσφυϊκή θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Παράλληλα, εκδηλώνονται νευρολογικά ελλείμματα όπως αδυναμία ή παράλυση στα άκρα, δυσκολία στο περπάτημα ή απώλεια λεπτών κινητικών δεξιοτήτων. Αισθητηριακές αλλαγές είναι επίσης αισθητές, με κυριότερες το μούδιασμα, το μυρμήγκιασμα ή την απώλεια αισθητικότητας στην πάσχουσα περιοχή. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, ενδέχεται να εκδηλωθεί δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης και του εντέρου. η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική νοσηρότητα και μακροχρόνια αναπηρία εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και επαρκώς. Επιλογές θεραπείας για την πίεση του νωτιαίου μυελού και τα συμπτώματα που προκαλεί Η θεραπεία της συμπίεσης του νωτιαίου μυελού στοχεύει στην ανακούφιση της πίεσης του νωτιαίου μυελού ώστε να υποχωρήσουν τα συμπτώματα, στην αποκατάσταση της νευρολογικής λειτουργίας και στην αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας. Αν και η χορήγηση κορτικοστεροειδών και αναλγητικών για τη μείωση της οξείας φλεγμονής και του οιδήματος γύρω από το νωτιαίο μυελό και την ανακούφιση του πόνου αντίστοιχα λειτουργούν ευεργετικά, δεν παρέχουν ουσιαστική λύση εάν δεν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη αιτία. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η λύση είναι χειρουργική, προκειμένου να αποκατασταθεί η υποκείμενη αιτία και να αποσυμπιεστεί ο νωτιαίος μυελός. Χειρουργικές επεμβάσεις όπως η μικροδισκεκτομή, η πλήρως ενδοσκοπική δισκεκτομή, η εκτομή όγκου, είναι συχνά απαραίτητες προκειμένου να ανακουφιστεί η πίεση του νωτιαίου μυελού και να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Ο Νευροχειρουργός Σπονδυλικής Στήλης Δρ. Παναγιώτης Κυριακόγγονας αντιμετωπίζει χειρουργικά την υποκείμενη αιτία που προκάλεσε το συγκεκριμένο συμπιεστικό φαινόμενο, προκειμένου να προληφθούν μακροχρόνιες επιπλοκές.
Εκκόλπωμα Zenker (Ζένκερ) και θεραπεία με την τεχνική Z-POEM
Εκκόλπωμα Zenker (Ζένκερ) και θεραπεία με την τεχνική Z-POEM Τι είναι το εκκόλπωμα Zenker; Το εκκόλπωμα Zenker είναι ένα σακουλάκι το οποίο αναπτύσσεται για άγνωστο λόγο δίπλα από την αρχή (στόμιο) του οισοφάγου σε μια περιοχή του λαιμού (τραχήλου) που λέγεται υποφάρυγγας.Λόγω της διαμόρφωσής του, προκαλεί κατακράτηση τροφών και υγρών. Επιπλέον, στο στόμιο του παρατηρείται υπερτροφία του κρικοφαρυγγικού μυός, ο οποίος πιέζει τον οισοφάγο. Το αποτέλεσμα είναι ότι κατά την κατάποση, οι τροφές εισέρχονται στο εκκόλπωμα zenker (σακουλάκι) και όχι στο οισοφάγο. Τι συμπτώματα έχουν οι ασθενείς με εκκόλπωμα Zenker; Δυσκολία στην κατάποση βήχα πνιγμονή απώλεια βάρους δυσοσμία στόματος υποτροπιάζουσες αναπνευστικές λοιμώξεις. Πως αντιμετωπίζεται το εκκόλπωμα ζένκερ; Αιτία του προβλήματος είναι ο υπερτροφικός (παχύς) κρυκοφαρυγγικός μυς ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στον οισοφάγο και το εκκόλπωμα zenker. Όλες οι γνωστές θεραπείες στοχεύουν στην τομή αυτού του μυός ώστε η κοιλότητα του εκκολπώματος να ενωθεί με τον οισοφάγο. Με άλλα λόγια αντί να αφαιρέσουμε το εκκόλπωμα zenker, προσπαθούμε να το ενώσουμε με τον οισοφάγο ώστε να δημιουργησουμε μία ενιαία κοιλότητα. Με αυτό τον τρόπο δεν γίνεται κατακράτηση των τροφών και δεν ασκείται πίεση στην είσοδο του οισοφάγου από τον κρικοφαρυγγικό μυ. Η τομή του μυός μπορεί να γίνει από χειρουργό ΩΡΛ ή από επεμβατικό γαστρεντερολόγο με όργανα τα οποία εισέρχονται από το στόμα. Η τομή (μυοτομή) αφορά το μεγαλύτερο τμήμα του μυός. Με αυτή την τεχνική 70 με 80% των ασθενών βλέπουν βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Ωστόσο, σε ένα σημαντικό ποσοστό οι ενοχλήσεις παραμένουν, λόγω της παραμονής υπολειπόμενου τμήματος του κρυκοφαρυγγικού μυός. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να επαναληφθεί η επέμβαση μία ή περισσότερες φορές. Από το 2016, παρουσιάστηκε στην επιστημονική κοινότητα μία νέα ενδοσκοπική επέμβαση με το όνομα Ζ-POEM η οποία έρχεται να λύσει το πρόβλημα της μερικής μυοτομής. Με την νέα αυτή η επέμβαση ο γαστρεντερολόγος αποκτά πρόσβαση σε όλο το μήκος του διαφράγματος που χωρίζει το εκκόλπωμα από τον οισοφάγο, και το κόβει ολοκληρωτικά. Από τις μέχρι τώρα μελέτες αποδεικνύεται η αποτελεσματικότητα της επέμβασης σε >95% των ασθενών ανεξαρτήτου ηλικίας. Μάλιστα μπορεί να εφαρμοστεί τόσο σε μικρά εκκολπώματα <3 εκατοστών, όσο και σε μεγάλα εκκολπώματα >4 εκ, σε όλο το ηλικιακό εύρος. Πως γίνεται η επέμβαση Ζ-POEM για το εκκόλπωμα zenker; Η επέμβαση γίνεται με γαστροσκόπιο υπό γενική αναισθησία. Η μέση διάρκεια είναι 1 ώρα. Ο γιατρός απομονώνει τον κρυκοφαρυγγικό μυ (που δημιουργεί το διάφραγμα) και στην συνέχεια τον κόβει σε μεγάλο βάθος. Μετά την τομή του μυός τοποθετούνται μεταλλικά κλιπάκια (ράμματα) στο σημείο της τομής τα οποία δεν γίνονται αντιληπτά από τον ασθενή. Μετά την επέμβαση ο ασθενής νοιώθει ήπιο πόνο στον λαιμό. Την επόμενη μέρα της επέμβασης γίνεται ακτινολογικός έλεγχος, και αν το σημείο της επέμβασης είναι στεγανό, γίνεται χορήγηση υγρών. Από την 2η μετεγχειρητική μέρα επιτρέπονται μαλακές τροφές για 2 εβδομάδες. Ο ασθενής μπορεί να επανέλθει άμεσα σε ήπιας και μέτριας έντασης δραστηριότητες. Υπάρχουν επιπλοκές μετά από Ζ-POEM; Όπως σε κάθε χειρουργική επέμβαση, έτσι και για την Ζ-POEM αναφέρονται στην βιβλιογραφία κάποιες σπάνιες επιπλοκές όπως αιμορραγία, διάτρηση, απόστημα, συρίγγιο, μεσοθωρακίτιδα ή πνευμονία. Οι περισσότερες από αυτές αντιμετωπίζονται με φάρμακα ή τοπική ενδοσκοπική παρέμβαση. Εξαιρετικά σπάνια μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση ή παρατεταμένη νοσηλεία. https://www.youtube.com/watch?v=xo1WQIa1qLk&t=1s Βιβλιογραφία Kahaleh M, Mahpour NY, Tyberg A, et al. Per Oral Endoscopic Myotomy for Zenker’sDiverticulum: A novel and superior technique Compared with septotomy? J ClinGastroenterol 2022;56:224-227. Mavrogenis G, Maurommatis E, Koumentakis C, et al. Single-tunnel Zenker’s diverticulumperoral endoscopic myotomy. Endoscopy 2023;55:E604-E605. Mavrogenis G, Bazerbachi F. Peroral endoscopic myotomy for Zenker’s diverticulum withouttunneling. Endoscopy 2023;55 :E946-E948. Mavrogenis G, Tsevgas I, Zachariadis D, et al. Mucosotomy at the top of the septumfacilitates tunneling and clipping during peroral endoscopic myotomy for Zenker’sdiverticulum (Z-POEM). Ann Gastroenterol 2020; 33:101. Πηγή: endoskopisi.com
Έρπης του πρωκτού, αιτίες, συμπτώματα, αντιμετώπιση
Τι είναι ο έρπης του πρωκτού; Ο έρπης είναι μια οικογένεια ιών που προκαλούν λοιμώξεις στους ανθρώπους. Ο έρπης πρωκτού είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό του έρπητα που εκρήγνυται ως πληγές ή φλύκταινες γύρω από τον πρωκτό. Ο πρωκτικός έρπης προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα (HSV) – ειδικότερα, τους τύπους HSV που ονομάζονται HSV1 και HSV2. Η σύφιλη, και το έλκος είναι λοιμώξεις που μπορούν να προκαλέσουν διάφορα είδη βλαβών γύρω από τον πρωκτό. Όλες αυτές οι λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένου του HSV, αποκτώνται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Χειρούργος πρωκτού Dr Μουσιώλης Τα συμπτώματα του έρπητα του πρωκτού περιλαμβάνουν κόκκινα χτυπήματα ή λευκές κυψέλες, πόνο και φαγούρα γύρω από τον πρωκτό, έλκη που αναπτύσσονται στη θέση των αρχικών κυψελών, βλεφαρίδες που καλύπτουν έλκη που έχουν υποστεί ρήξη ή αιμορραγία, αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου, Πώς μεταδίδεται ο έρπης πρωκτού; Το πρωκτικό HSV είναι μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη (STI). Μεταδίδεται από άτομο σε άτομο μέσω της σεξουαλικής επαφής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, 1 στα 6 άτομα έχει έρπητα των γεννητικών οργάνων, σύμφωνα με το CDC . Ο ίδιος ιός που προκαλεί έρπητα των γεννητικών οργάνων μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα γεννητικά όργανα, τον πρωκτό ή τον περιανισμό. Όμως, όλοι όσοι είναι με έρπητα των γεννητικών οργάνων δεν έχουν έρπη του πρωκτού. Πώς διαγιγνώσκεται ο πρωκτικός έρπης; Εάν έχετε εμφανή συμπτώματα του έρπη πρωκτού, ο γιατρός σας μπορεί να αποφασίσει να σας θεραπεύσει μετά από μια φυσική εξέταση. Ωστόσο, αν ένας γιατρός δεν είναι σίγουρος, μπορεί να θέλει να κάνετε πρόσθετες εξετάσεις. Επειδή πολλοί διαφορετικοί σεξουαλικά μεταδιδόμενοι μικροοργανισμοί μπορούν να προκαλέσουν πρωκτικά συμπτώματα, ο γιατρός σας μπορεί να θέλει να ελέγξει την ακριβή αιτία της λοίμωξής σας, με εξετάσεις, πριν ξεκινήσει τη θεραπεία του έρπη του πρωκτού. Για να γίνει αυτό, ο γιατρός σας είτε θα πάρει μια καλλιέργεια από τις φουσκάλες ή τα έλκη είτε θα τραβήξει δείγμα αίματος. Αυτό το δείγμα θα σταλεί σε ένα εργαστήριο όπου οι εξετάσεις θα καθορίσουν την αιτία των συμπτωμάτων σας. Με αυτές τις πληροφορίες, ο γιατρός σας μπορεί να αποφασίσει τις επιλογές θεραπείας. Αντιμετώπιση του πρωκτικού έρπητα Η θεραπεία για τον έρπητα του πρωκτού βοηθά στη μείωση του μήκους της εστίας και της έντασης. Μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο για τη μετάδοση της λοίμωξης σε σεξουαλικό σύντροφο. Η κύρια θεραπεία για τον πρωκτικό έρπη είναι η αντιική θεραπεία. Ο HSV είναι ένας ιός. Τα αντιιικά φάρμακα καταπολεμούν τον ιό. Τα άτομα με HSV λαμβάνουν αντιιικά φάρμακα για να μειώσουν τα συμπτώματα μέχρι να θεραπευτεί η εστία. Επιπλέον, ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο κατά των ιών. Η μακροχρόνια χρήση αντιιικών φαρμάκων είναι επίσης γνωστή ως κατασταλτική θεραπεία. Τα άτομα που χρησιμοποιούν κατασταλτική θεραπεία για τη διαχείριση του HSV μειώνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της λοίμωξης σε σεξουαλικό σύντροφο. Σε περιπτώσεις σοβαρού πρωκτικού έρπη, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει ενδοφλέβια αντιιική θεραπεία. Αυτό σημαίνει ότι τα αντιιικά φάρμακα θα ενεθούν απευθείας στην κυκλοφορία του αίματός σας μέσω μιας βελόνας που εισάγεται μέσα σε μια φλέβα. Τι αποτελέσματα φέρνουν οι θεραπείες του πρωκτικού έρπητα; Το αντιϊκό φάρμακο θα βοηθήσει στη μείωση της συχνότητας και της σοβαρότητας της πρώτης επανεμφάνισης του HSV. Όταν ο HSV εκδηλωθεί ξανά, η συνεχιζόμενη αντιιική θεραπεία μπορεί να συμβάλει στη μείωση της διάρκειας του έρπη. Με την πάροδο του χρόνου, τα επεισόδια επιδημιών του έρπητα γύρω από τον πρωκτό θα μειωθούν. Τελικά, εσείς και ο πρωκτολόγος σας μπορείτε να αποφασίσετε να τερματίσετε την κατασταλτική θεραπεία. Εάν ναι, ίσως αρχίσετε να χρησιμοποιείτε αντιιικά φάρμακα και πάλι όταν εμφανιστεί μια νέα εστία πρωκτικού έρπητα.. Μπορεί ο έρπης του πρωκτού να θεραπευτεί; Ο HSV δεν μπορεί να θεραπευτεί. Θεωρείται μια δια βίου μόλυνση. Μετά την πρώτη εστία, ο ιός θα μετακινηθεί στα νευρικά σας κύτταρα. Ο ιός θα παραμείνει στα νευρικά σας κύτταρα για το υπόλοιπο της ζωής σας. Αν και ο ιός εξακολουθεί να υπάρχει στο σώμα σας, μπορεί να είναι αδρανής ή ανενεργός για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Οι εστίες προκαλούνται συνήθως από έναν εξωτερικό παράγοντα όπως το στρες, κάποια ασθένεια ή την έκθεση στον ήλιο. Ο έρπης πρωκτού είναι μεταδοτικός; Ο έρπης πρωκτού είναι μεταδοτικός. Είναι πολύ πιθανό να μεταδοθεί σε άλλο άτομο όταν υπάρχουν βλάβες στο δέρμα μέσα ή γύρω από τον πρωκτό. Μπορείτε να μολυνθείτε από τον ιό αν έχετε σεξουαλική επαφή με ένα μολυσμένο άτομο. Επιπλέον, μπορείτε να περάσετε τη λοίμωξη σε σεξουαλικό σύντροφο εάν είστε μολυσμένοι, ακόμα και όταν ο ιός δεν προκαλεί εμφανή συμπτώματα. Είναι πιθανό να μην ξέρετε ότι έχετε HSV. Τα συμπτώματα δεν είναι πάντοτε προφανή, επομένως ίσως να μην συνειδητοποιήσετε ότι έχετε μολυνθεί. Σε αυτή την περίπτωση, μπορείτε να περάσετε τη λοίμωξη σε άλλους χωρίς να το γνωρίζετε. Μειώστε τον κίνδυνο μόλυνσης από έρπη του πρωκτού Επειδή τα STI όπως ο HSV περνούν κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο ασκώντας ασφαλές σεξ. Χρησιμοποιήστε τα ασφαλή παρακάτω σεξουαλικά μέτρα για να μειώσετε τον κίνδυνο: Φορέστε προφυλακτικό κατά τη διάρκεια κάθε σεξουαλικής επαφής, συμπεριλαμβανομένου και του πρωκτικού σεξ. Μειώστε τον αριθμό των σεξουαλικών σας συντρόφων. Γίνεται μονογαμικός. Αποφύγετε το σεξ εντελώς. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργός, ζητήστε από το γιατρό σας να διεξάγει τακτικές εξετάσεις STI. Οι τακτικές εξετάσεις κρατούν εσάς και τους σεξουαλικούς σας συντρόφους ασφαλείς. Πηγή: iatromedia.gr
Οι μαστογραφίες ως εργαλείο πρόληψης της καρδιακής νόσου
Ο κίνδυνος καρδιακής νόσου μπορεί να μην λαμβάνει την ίδια προσοχή με τον καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, είναι υπεύθυνος για έναν στους τέσσερις θανάτους στις γυναίκες. “Γνωρίζουμε, εξάλλου, ότι η καρδιακή υγεία των γυναικών παραμελείται σε μεγάλο βαθμό τόσο στην έρευνα όσο και στην πράξη. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα αλλάξει “, δήλωσε η Dr. Laurie Margolies, αναπληρωτής καθηγητής ακτινολογίας στη Σχολή Ιατρικής του Icahn στο Sinai στη Νέα Υόρκη. Από την άλλη πλευρά, ο καρκίνος του μαστού εκτιμάται ότι αναπτύσσεται σε μία στις οκτώ γυναίκες με όλο και καλύτερα ποσοστά επιβίωσης, όσο νωρίτερα ανιχνεύεται. Ένας τρόπος για να εξασφαλιστεί ότι και οι δύο ασθένειες εντοπίζονται περιλαμβάνει τη λήψη τεχνολογίας προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου του μαστού και τη χρήση του για να εντοπίσει πρώιμες ενδείξεις καρδιακών παθήσεων. Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογικής Απεικόνισης, οι ερευνητές δήλωσαν ότι η χρήση των υφιστάμενων δεδομένων μαστογραφίας θα μπορούσε να βοηθήσει τις γυναίκες να μειώσουν τους κινδύνους μοιραίων καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων. Διαβάστε περισσότερα Πηγή: iatromedia.gr