Η Boeing αναστέλλει τις προσλήψεις λόγω απεργιών
Η Boeing, η αμερικανική εταιρεία αεροναυπηγικής, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή απεργία από την Παρασκευή που έχει σταματήσει την παραγωγή των αεροσκαφών 737 MAX και 777. Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία έχει ανακοινώσει μέτρα για τη διασφάλιση της οικονομικής της σταθερότητας. Σύμφωνα με ενημέρωση από τον οικονομικό διευθυντή Μπράιαν Γουέστ, η εταιρεία έχει αποφασίσει να αναστείλει όλες τις προσλήψεις, να περιορίσει δραστικά τα έξοδα ανεφοδιασμού και να εξετάσει το ενδεχόμενο τοποθέτησης εργαζομένων σε διαθεσιμότητα “μέσα στις επόμενες εβδομάδες”. Πάνω από 30.000 εργαζόμενοι που κατασκευάζουν αεροσκάφη της εταιρείας στα εργοστάσια της στη δυτική ακτή των ΗΠΑ, συνεχίζουν την απεργία τους για τέταρτη ημέρα. “Ξέρω ότι αυτές οι ενέργειες θα προκαλέσουν αβεβαιότητα και ανησυχία. Αυτή η απεργία θέτει σε κίνδυνο την ανάκαμψή μας και πρέπει να λάβουμε τα αναγκαία μέτρα για να διαφυλάξουμε τη ρευστότητα και να διασφαλίσουμε το κοινό μας μέλλον” τονίζει ο Γουέστ. Οι διαπραγματευτές της εταιρείας και του συνδικάτου θα επαναλάβουν τις συνομιλίες για τη νέα σύμβαση εργασίας αύριο, Τρίτη. Η Διεθνής Ένωση Μηχανικών και Εργαζομένων Αεροδιαστημικής (IAM), το μεγαλύτερο συνδικάτο της Boeing, απέρριψε την πρόταση της εταιρείας την περασμένη εβδομάδα. Η πρόταση περιλάμβανε αύξηση 25% στους μισθούς σε διάστημα τεσσάρων ετών, αλλά δεν προέβλεπε ετήσιο μπόνους για την αποδοτικότητα.
Η Tupperware στο χείλος της πτώχευσης
Η Tupperware Brands αναμένεται να καταθέσει αίτημα πτώχευσης, πιθανόν ακόμα και μέσα στην εβδομάδα, σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg, που βασίζονται σε ανώνυμες πηγές με γνώση των σχεδίων της εταιρείας. Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί πολυετείς προσπάθειες ανασύνταξης της επιχείρησης, καθώς η ζήτηση για τα προϊόντα της έχει μειωθεί σημαντικά. Η εταιρεία οικιακών ειδών, γνωστή για τα δοχεία αποθήκευσης φαγητού για περισσότερα από 50 χρόνια, σκοπεύει να ζητήσει προστασία από τους πιστωτές της, καθώς παραβίασε τους όρους της δανειακής της σύμβασης. Μετά την ανακοίνωση, η μετοχή της σημείωσε πτώση άνω του 55%. Η Tupperware εδώ και χρόνια εκφράζει ανησυχίες για τη βιωσιμότητά της. Τον Ιούνιο ανακοίνωσε την πρόθεσή της να κλείσει το μοναδικό εργοστάσιο της στις ΗΠΑ και να απολύσει περίπου 150 εργαζομένους. Πέρυσι, σε μια προσπάθεια να αντιστρέψει την πορεία της εταιρείας, αντικατέστησε τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Miguel Fernandez και αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου, με τη Laurie Ann Goldman να αναλαμβάνει τη θέση της νέας Διευθύνουσας Συμβούλου. Η Tupperware παρουσίασε τα πρώτα της πλαστικά προϊόντα στο κοινό το 1946, μετά την εφεύρεση της εύκαμπτης, αεροστεγούς σφράγισης από τον ιδρυτή της, Έρλ Τάπερ. Τα προϊόντα της έγιναν γρήγορα δημοφιλή στα αμερικανικά νοικοκυριά, κυρίως μέσα από τις οικιακές επιδείξεις που διοργάνωναν γυναίκες στα προάστια. Κατά τη διάρκεια των σχεδόν 80 ετών λειτουργίας της, η Tupperware συνέχισε να στηρίζεται κυρίως στις άμεσες πωλήσεις μέσω ενός «στρατού» ερασιτεχνών πωλητών, με το δίκτυό της να αριθμεί πάνω από 300.000 ανεξάρτητους πωλητές από το 2022. Η προετοιμασία της Tupperware για πτώχευση ακολουθεί εκτενείς διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της για τη διαχείριση χρέους άνω των 700 εκατομμυρίων δολαρίων. Παρά τη συμφωνία των πιστωτών να προσφέρουν αναστολή για την εταιρεία φέτος, ώστε να έχει περιθώριο να ανακάμψει μετά την παραβίαση των όρων του δανείου, η Tupperware συνέχισε την καθοδική της πορεία. Τα σχέδια ωστόσο, δεν είναι ακόμη οριστικά και ενδέχεται να τροποποιηθούν, αναφέρει το Bloomberg.
Εισοδήματα «φτώχειας» δηλώνουν ακόμη οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες
Η πλειονότητα των ελεύθερων επαγγελματιών στην Ελλάδα εξακολουθεί να δηλώνει χαμηλά ή ζημιογόνα εισοδήματα. Τι έδειξε η ανάλυση των στοιχείων από τις φορολογικές δηλώσεις. Η πλειονότητα των ελεύθερων επαγγελματιών δηλώνει ζημιές ή πενιχρά εισοδήματα, όπως προκύπτει από την ανάλυση των στοιχείων των φορολογικών τους δηλώσεων. Αυτοί που εμφανίζονται μακράν ως οι περισσότερο πένητες για την Εφορία είναι οι ιδιοκτήτες μπαρ και κομμωτηρίων, ενώ ακολουθούν οι εστιάτορες και όσοι διαθέτουν συνεργεία αυτοκινήτων. Αντίθετα, η κατάσταση φαίνεται να είναι καλύτερη για τους ταξιτζήδες, τους οδοντιάτρους και τους υδραυλικούς, αλλά και αυτοί δηλώνουν εισόδημα κάτω από 1.000 ευρώ τον μήνα. Βέβαια, αρκετοί ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν επηρεαστεί από τον νέο τεκμαρτό τρόπο φορολόγησης, που εφαρμόστηκε από εφέτος από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με στόχο την αποφυγή παρόμοιων φαινομένων, όπως αναφέρουν οι επιτελείς του. Συγκεκριμένα, από τα στοιχεία των δηλώσεων για το φορολογικό έτος 2023 προκύπτουν τα εξής: – Μόνο το 40% των ιδιοκτητών μπαρ δήλωσαν κέρδη. Συγκεκριμένα, δήλωσαν μέσο μηνιαίο εισόδημα 1.154 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε μέσο φόρο 1.348 ευρώ, αν δεν υπήρχε το τεκμήριο. Με τον υπολογισμό του τεκμαρτού εισοδήματος, το μέσο μηνιαίο εισόδημα ανέρχεται σε 1.155 ευρώ , και ο μέσος φόρος σε 2.142 ευρώ (794 ευρώ παραπάνω φόρος). – Μόνο το 53% των ιδιοκτητών καταστημάτων εστίασης δήλωσαν κέρδη. Συγκεκριμένα, δήλωσαν μηνιαίο καθαρό εισόδημα 1.277 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε μέσο φόρο 3.068 ευρώ. Με το τεκμαρτό σύστημα, το μέσο μηνιαίο εισόδημα ανέρχεται σε 1.695 ευρώ , και ο μέσος φόρος σε 3.970 ευρώ (902 ευρώ παραπάνω φόρος). – Μόνο το 40% των ιδιοκτητών κομμωτηρίων δήλωσαν κέρδη. Συγκεκριμένα, δήλωσαν μηνιαίο καθαρό εισόδημα 358 ευρώ (λιγότερο από το επίδομα ανεργίας), το οποίο αντιστοιχεί σε μέσο φόρο 654 ευρώ. Με τον τεκμαρτό τρόπο φορολόγησης, το μέσο μηνιαίο εισόδημα ανέρχεται σε 1.118 ευρώ , και ο μέσος φόρος σε 1.797 ευρώ (1.143 ευρώ παραπάνω φόρος). – Μόνο το 53% των ιδιοκτητών συνεργείων αυτοκινήτων δήλωσαν κέρδη. Συγκεκριμένα, δήλωσαν μέσο μηνιαίο εισόδημα 665 ευρώ , το οποίο αντιστοιχεί σε μέσο φόρο 1.295 ευρώ. Με το τεκμαρτό σύστημα, το μέσο μηνιαίο εισόδημα ανέρχεται σε 1.182 ευρώ , και ο μέσος φόρος σε 2.112 ευρώ (817 ευρώ παραπάνω φόρος). – Το 57% των κτηνιάτρων δήλωσαν κέρδη. Συγκεκριμένα, δήλωσαν μέσο μηνιαίο εισόδημα 885 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε μέσο φόρο 1.880 ευρώ. Με το τεκμαρτό σύστημα, το μέσο μηνιαίο εισόδημα ανέρχεται σε 1.220 ευρώ , και ο μέσος φόρος σε 2.423 ευρώ (1.241 ευρώ παραπάνω φόρος). – Το 70% των υδραυλικών δήλωσε κέρδη. Συγκεκριμένα, δήλωσαν μέσο μηνιαίο εισόδημα 800 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε μέσο φόρο 1.553 ευρώ. Με το τεκμαρτό σύστημα, το μέσο μηνιαίο εισόδημα ανέρχεται σε 1.162 ευρώ , και ο μέσος φόρος σε 2.105 ευρώ (552 ευρώ παραπάνω φόρος). – Το 73% των οδοντιάτρων δήλωσε κέρδη. Συγκεκριμένα, δήλωσαν μέσο μηνιαίο εισόδημα 903 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε μέσο φόρο 1.719 ευρώ. Με τον τεκμαρτό τρόπο φορολόγησης, το μέσο μηνιαίο εισόδημα ανέρχεται σε 1.278 ευρώ , και ο μέσος φόρος σε 2.334 ευρώ (615 ευρώ παραπάνω). – Το 76% των οδηγών ταξί δήλωσε κέρδη. Συγκεκριμένα, δήλωσαν μέσο μηνιαίο εισόδημα 545 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε μέσο φόρο 810 ευρώ. Με τον τεκμαρτό τρόπο φορολόγησης, το μέσο μηνιαίο εισόδημα ανέρχεται σε 972 ευρώ , και ο μέσος φόρος σε 1.481 ευρώ (671 ευρώ επιπλέον φόρος). Σύμφωνα με πηγές από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, από την ανάλυση των παραπάνω στοιχείων προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα: 1. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες εξακολουθούν να υποδηλώνουν τα εισοδήματά τους. Σε κατηγορίες όπως οι ιδιοκτήτες μπαρ και κομμωτηρίων, η πλειονότητά τους δηλώνει ζημιές. Μάλιστα, οι κομμωτές που δηλώνουν κέρδη (4 στους 10) ουσιαστικά δηλώνουν ότι ζουν με 358 ευρώ τον μήνα (λιγότερα από το επίδομα ανεργίας). 2. Αν δεν εφαρμοζόταν το τεκμήριο, οι επαγγελματικές αυτές κατηγορίες θα συνέχιζαν να πληρώνουν ελάχιστους ή καθόλου φόρους. 3. Η επιπλέον φορολογική επιβάρυνση για όσους δήλωσαν κέρδη τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζουν να δηλώνουν και φέτος είναι ήπια. Πρέπει, επίσης, να λάβουμε υπόψη ότι φέτος πλήρωσαν μειωμένο κατά 50% τέλος επιτηδεύματος, το οποίο καταργείται πλήρως από τον επόμενο χρόνο. 4. Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι η πρόσβαση των παραπάνω επιχειρήσεων στον τραπεζικό δανεισμό και σε ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα καθίσταται δύσκολη έως αδύνατη, καθώς επιλέγουν να μην παρουσιάζουν τα πραγματικά οικονομικά τους στοιχεία, εμφανίζοντας μικρά κέρδη ή ζημιές. Πηγή: fortunegreece.com
Γιώτης: Η πολυτάραχη πορεία από τις Τρεις Γέφυρες έως την εξαγορά του «Στάμου»
Από το «Άνθος Ορύζης» μέχρι τα Sweet & Balance, η Γιώτης τόνιζε τον οικογενειακό της χαρακτήρα Δημήτρης Χαροντάκης Το 1930 είναι μία ιδιαίτερη χρονιά. Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 1929 ξέσπασε στις Ηνωμένες Πολιτείες το μεγάλο κραχ. Είναι το προοίμιο της μεγάλης ύφεσης. Στην Ελλάδα η κυβέρνηση Βενιζέλου διανύει το δεύτερο κοινοβουλευτικό της έτος. Εκείνη την χρονιά ιδρύεται η Αγροτική Τράπεζα. Δύο χρόνια νωρίτερα, τον Μάιο του 1928 η δραχμή είχε ενταχθεί στον «χρυσόν κανόνα». Η κυβέρνηση Βενιζέλου προχωρά στον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας, εφαρμόζοντας παράλληλα μία πολύ σκληρή πολιτική καταστολής. Αυτή τη χρονιά οι συνέπειες του κραχ και της μετέπειτα ύφεσης δεν φαίνονται στον ορίζοντα της ελληνικής οικονομίας. Η βιομηχανία αναπτύσσεται – το φτηνά εργατικά χέρια των μικρασιατών προσφύγων… «έκαναν το θαύμα τους» – αλλά συνεχίζει να κατέχει μικρό μέρός του ελληνικού ΑΕΠ. Η αγροτική παραγωγή έχει πολύ μεγάλο ειδικό βάρος. Κι ένα σημαντικό της μέρος εξαρτάται από τις εξαγωγές. Τα χρόνια βέβαια είναι δύσκολα. Οι κοινωνικές συνθήκες σκληρές. Η παιδική θνησιμότητα μεγάλη όχι μόνο το 1930, αλλά κι όλα τα προηγούμενα χρόνια «θερίζει». Κι εκείνη την περίοδο βρίσκεται σε έξαρση επιδημία δυσεντερίας. Γιώτης: Από την Άρτα στο ΆνθοςΑυτή τη χρονιά, με την «φιλοεπενδυτική» πολιτική – όπως θα την χαρακτηρίζαμε σήμερα – της κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου, ένας νεαρός ηπειρώτης, μόλις 25 χρονών, από το χωριό Καταρράκτης του νομού Αρτας, από αστική οικογένεια της εποχής, θέλησε να δημιουργήσει μία βιομηχανία τυποποίησης παιδικών τροφών. Ο Ιωάννης Γιώτης ταξίδεψε στη Γαλλία, μελέτησε και παρακολούθησε εκεί το σύστημα της παρασκευής παρεμφερών προϊόντων και όταν επέστρεψε άρχισε μια επίμονη προσπάθεια για τη βιομηχανοποίησή τους, χρησιμοποιώντας τους εξαιρετικούς καρπούς της ελληνικής γης. Αρωγός στην προσπάθεια του ήταν η σύζυγος του Μαρία Γιώτη. Ηταν η εποχή που εύκολα – κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις φυσικά – μια «έξυπνη ιδέα» μπορούσε να μετατραπεί σε επιχειρηματική δραστηριότητα. Πράγματι το εργοστάσιο της νεαρής Βιομηχανίας Θρεπτικών Προϊόντων «Ι. Γιώτης» ΟΕ δημιουργήθηκε λίγο έξω από το κέντρο της Αθήνας, σε μία εξοχική περιοχή για τα δεδομένα της εποχής, στην περιοχή Τρεις Γέφυρες – στα σημερινά Κάτω Πατήσια! Οι εγκαταστάσεις του δεν ήταν μεγαλύτερες από 300 τ.μ.. Και για χρόνια απέναντι από το εργοστάσιο ήταν το σπίτι της οικογένειας – το χώριζε η οδός Στρατηγού Καλλάρη. Αυτό που ενδιέφερε τότε το νεαρό βιομήχανο ήταν η όσο το δυνατόν πιο υγιεινή παρουσίαση των προιόντων του. Πρώτες ύλες ήταν το ρύζι και το καλαμπόκι, ο αραβόσιτος. Κι έτσι φυσικά προέκυψαν τα γνωστά για δεκαετίες προϊόντα, το «Ανθος Ορύζης» και το «Ανθος Αραβοσίτου». Δεν είναι πολλές οι ανθούσες για περισσότερα από 90 χρόνια ελληνικές βιομηχανίες που «κατάγονται» από τον μεσοπόλεμο, οι οποίες να παραμένουν οικογενειακές. Τα εμβληματικά προϊόνταΟπως αναφέρεται σε μεταπολεμικές εκδόσεις το Ανθος Ορύζης παράγεται από αρίστης ποιότητας ρύζι που υφίσταται προηγουμένως επιμελημένη κατεργασία και κρησάρισμα για να απαλλαγεί από τις ξυλώδεις ουσίες και να γίνει άλευρο απόλυτα καθαρό και εξαιρετικά λεπτό. Ετσι η εμφάνιση του συγκεκριμένου προϊόντος είναι η πρώτη βρεφική στερεά τροφή που παράχθηκε τυποποιημένη στην Ελλάδα- υπήρξε εξαιρετικά ευεργετική, ιδιαίτερα εκείνη την περίοδο, αφού έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στη μείωση της παιδικής θνησιμότητας, που είχε λάβει σοβαρές διαστάσεις λόγω της επιδημίας δυσεντερίας! Η πρώτη παιδική κρέμαΑλλά και το Ανθος Αραβοσίτου, που επίσης κυκλοφορεί επωνύμως το 1930, είναι η πρώτη παιδική κρέμα που παράγεται βιομηχανικά στη χώρα μας. Και τα δύο προϊόντα δεν θα αργήσουν να εξαχθούν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού – απευθύνονται κυρίως στον απόδημο Ελληνισμό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ομως η πρώτη περίοδος της εταιρείας είναι σύντομος. Κλείνει με την είσοδο των Γερμανών και την διπλή κατοχή, το 1941, αφού το εργοστάσιο δεν ήταν δυνατόν να λειτουργήσει σε εκείνες τις τραγικές συνθήκες. Η μεταπολεμική ανάπτυξηΗ επαναλειτουργία του αρχίζει μετά την Κατοχή. Οι κοινωνικές συνθήκες είναι ακόμη πιο σκληρές απ΄ ότι προπολεμικά. Ως εκ τούτου και η ανάπτυξη των δραστηριοτήτων του είναι είναι εντυπωσιακή. Το «Πρότυπο Εργοστάσιο Γιώτη» έτσι αποκαλούνταν οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις, τροφοδοτεί εκτός από τις ελληνικές κι άλλες ξένες αγορές. Παράλληλα τα «αφεντικά» διακατέχονται από μία ιδιαίτερη ευαισθησία – πρωτοφανή για κείνη την εποχή! Καθένας από τους 180 εργαζομένους – τόσοι ήταν οι εργαζόμενοι – στην επιχείρηση δεν ήταν μόνο ασφαλισμένος στο ΙΚΑ αλλά είχε και ατομικό βιβλιάριο υγείας της βιομηχανίας Γιώτης! Τη δεκαετία του 1950 η γκάμα των προϊόντων της εταιρείας εμπλουτίζεται με το φρουί ζελέ, ένα προϊόν που ξάφνιασε τότε τους καταναλωτές, το πατατάλευρο, το κορνφλάουερ και το μπέικιν πάουντερ και το 1960 με τη Φαρίνα Γιώτης, το πρώτο αυτοδιογκούμενο αλεύρι στην Ελλάδα, που σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία όταν κυκλοφόρησε, και την κρέμα καραμελέ, που εξάγεται στην Αμερική και σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Κερδίζει αρκετές διακρίσεις τόσο σε ελληνικούς όσο και σε διεθνείς διαγωνισμούς, όπως χρυσά μετάλλια από τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης και τις αντίστοιχες του Μιλάνου και της Βηρυτού. Αλλαγή σκυτάληςΟ ιδρυτής της εταιρείας, ο Ιωάννης Γιώτης απεβίωσε το 1960 σε ηλικία 55 ετών και στη διοίκηση της εταιρείας συνέχισε η σύζυγός του Μαρία και ακολούθως ανέλαβαν τα παιδιά του Αθανάσιος, ο οποίος πέθανε το 1980, και Χρήστος, ο οποίος πέθανε το 2006. Ετσι μέτοχοι, από 50% ο καθένας και διοικούντες – επί της ουσίας – την εταιρεία, είναι δύο συνονόματοι, που διαφέρουν μόνο στο πατρώνυμο, οι κκ. Ιωάννης Γιώτης του Χρήστου, και ο Ιωάννης Γιώτης του Αθανασίου. Αργότερα η εταιρεία από Ομόρρυθμη μετατράπηκε σε ανώνυμη – εκτός των άλλων ήταν και κοινωνικό status της εποχής μεταξύ των ανθρώπων της βιομηχανικής τάξης. Ωστόσο παρέμεινε οικογενειακή μέχρι και σήμερα. Απέφυγε όχι μόνο την είσοδο της στο χρηματιστήριο, αλλά και την μετοχική συνεργασία με ξένο όμιλο. Είναι αλήθεια πως δεν είναι πολλές οι ανθούσες για περισσότερα από 90 χρόνια ελληνικές βιομηχανίες που «κατάγονται» από τον μεσοπόλεμο, οι οποίες να παραμένουν οικογενειακές. Βέβαια όλα αυτά τα χρόνια, κατά περιόδους η διοίκηση της εταιρείας επεκτείνει την δραστηριότητα της και σε «γειτονικές» κατηγορίες προιόντων διευρύνοντας την γκάμα της παραγωγής της. Το πρώτο βήμα έγινε το 1993 με την εξαγορά της σοκολατοβιομηχανίας «Μέλο» αρχίζοντας την παραγωγή προιόντων σοκολατοποιίας. Κι αργότερα προχώρησε και σε άλλες κατηγορίες. ΕπενδύσειςΟι μεταπολεμικές δεκαετίες, ήταν χρόνια ανάπτυξης, παρ΄όλα τα προβλήματα που προκλήθηκαν κατά περίοδο – πχ ένταξη στην ΕΟΚ ή η ενιαία εσωτερική αγορά. Το σοκ που
Λογισμικό: Γερμανικές εταιρείες επενδύουν στην Ελλάδα μέσω θυγατρικών
Επιτυχημένο παράδειγμα αξιοποίησης ανθρώπινου δυναμικού η είσοδος θυγατρικών γερμανικών εταιρειών software – λογισμικού στην ελληνική αγορά Δραστηριότητες στην Ελλάδα αναπτύσουν γερμανικές εταιρείες λογισμικού που αξιοποιούν την τοπική τεχνογνωσία και βοηθούν στον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας. Ο συνδυασμός γερμανικής ακρίβειας και ελληνικής δημιουργικότητας δείχνει να προσφέρει πρωτοποριακές λύσεις λογισμικού τόσο στις μητρικές γερμανικές εταιρίες λογισμικού όσο και οφέλη στην επέκταση και την ανάπτυξη του τομέα στην Ελλάδα, όπως παρουσιάστηκαν στην 88η ΔΕΘ. H Γερμανία υστερεί στην τεχνητή νοημοσύνηΜόλις το 31% των υπαλλήλων γραφείου στη Γερμανία έχει κάποια εξοικείωση με παραγωγικό αυτοματισμό τεχνητής νοημοσύνης, σύμφωνα με την έρευνα του Οliver Wyman Forum. Κατά μέσο όρο ένα 15% των υπαλλήλων παγκοσμίως χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη καθημερινά, ενώ στη Γερμανία μόλις το 8%. Όσον αφορά τις νέες επιχειρήσεις τεχνητής νοημοσύνης σε παγκόσμια κλίμακα, η Γερμανία βρίσκεται στη μέση του πίνακα, και πολύ μακριά από την πρώτη τριάδα που αποτελείται από τις ΗΠΑ, Κίνα και Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με τα δεδομένα της Eurostat, το 2023 στις χώρες της Ε.Ε. οι επιχειρήσεις ΤΝ αυξήθηκαν κατά 8% και στη Γερμανία λίγο πάνω από τον μέσο όρο, στο 11,6%. Δανία, Φινλανδία, Βέλγιο και Ολλανδία είναι τα κράτη με τη μεγαλύτερη διάδοση της τεχνητής νοημοσύνης στις επιχειρήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Microsoft επενδύει 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ για να υπερδιπλασιάσει τις υποδομές τεχνητής νοημοσύνης και τις δυνατότητες cloud στη Γερμανία και να εκπαιδεύσει ειδικούς. Μάλιστα επικρατεί μεγάλη ανησυχία ότι πολλές ειδικότητες θα χαθούν και εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά Γιατί άραγε η Γερμανία έχει μείνει τόσο πίσω στην τεχνητή νοημοσύνη; «Έλλειψη ηγεσίας και οράματος, έλλειψη καταρτισμένου προσωπικού και έλλειψη δεδομένων. Ακόμα, η απουσία κατευθυντήριων γραμμών για τη χρήση ΤΝ στις εταιρείες αλλά και το βάρος της εκπαίδευσης. Το προσωπικό περιμένει να εκπαιδευτεί από τον εργοδότη και δεν κινητροδοτείται», επισημαίνει η Μάρθα Γιαννακούδη, επικεφαλής της γερμανικής εταιρείας Synnous με ειδίκευση στο ανθρώπινο δυναμικό και έδρα το Ντίσελντορφ. Σύμφωνα με την ίδια, στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερη η κινητροδότηση των εργαζομένων για κατάρτιση στην ΤΝ. «Οι Γερμανοί έχουν αναγνωρίσει ότι η Ελλάδα πήγε βήματα μπροστά στον τομέα της ψηφιοποίησης και έχουν εντυπωσιαστεί από τις γνώσεις και τον τρόπο σκέψης των Ελλήνων προγραμματιστών. Βλέπουν ότι είναι ευκαιρία για επενδύσεις κι ένα όχημα για να πάει η Γερμανία σε άλλες αγορές», επισημαίνει. Καινοτόμες ψηφιακές εφαρμογέςΠαρά τις δυσκολίες της ελληνικής αγοράς τεχνολογίας στην Ελλάδα, με τους μεγάλους τοπικούς παίκτες να κατέχουν τη μερίδα του λέοντος στην αγορά, γερμανικές εταιρείες δημιουργούν θυγατρικές εταιρείες και εμπιστεύονται τους Έλληνες προγραμματιστές. «Η γερμανική εταιρεία είδε μια χώρα που άλλαξε δραστικά τα τελευταία χρόνια, έχει πρόγραμμα ψηφιακού μετασχηματισμού και είναι πρώτη σε απορρόφηση κονδυλίων από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και σε πραγματικά έργα από αυτά τα κεφάλαια», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ρ3 Hellas ΑΕ, Χάρης Καστανάς. Ο Έλληνας ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος με εμπειρία 27 χρόνων σε όλο τον κόσμο βρήκε την ευκαιρία για να γυρίσει στη χώρα την ώρα που αναπτύσσεται στον ψηφιακό τομέα. «Σε κάποια πράγματα η Ελλάδα έχει κάνει άλματα κι είναι πιο μπροστά από τη Γερμανία. Για παράδειγμα η ψηφιακή κάρτα εργασίας υπάρχει μεν στη Γερμανία, αλλά δεν είναι σε ισχύ. Στην Ελλάδα υπάρχουν τρεις ΚΑΔ που τη χρησιμοποιούν», τονίζει ο κ. Καστανάς μιλώντας στην Deutsche Welle. Έτσι οι γερμανικές εταιρείες, όπως η P3, επιλέγουν την Ελλάδα, όπου μπορούν να παραχθούν δεδομένα και να αναλυθούν από έμπειρο προσωπικό για σύγχρονους τομείς, όπως η κυβερνοασφάλεια και η πράσινη ενέργεια. «Το μεγάλο μας στοίχημα είναι τα πάρκα φόρτισης. Η μητρική εταιρεία P3 έχει δημιουργήσει πάνω από είκοσι μεγάλα πάρκα σε όλη την Ευρώπη. Είμαστε πίσω στην ηλεκτροκίνηση, με λίγους φορτιστές των 22 και 50 kWh. Κανείς δεν θα κάτσει να φορτίσει το αυτοκίνητο για πέντε ώρες. Δίνουμε μια ολιστική εμπειρία φόρτισης με ταχύτητα, ασφάλεια, σύνδεση με μέσα μεταφοράς και ψυχαγωγία», αναφέρει, καταλήγοντας: «Δεν μπορεί να έχεις ένα πάρκο φόρτισης χωρίς ψηφιακές υπηρεσίες. Ο πελάτης θέλει να μπορεί να λέει: «Θέλω αυτόν τον φορτιστή, σε μισή ώρα θα είμαι εκεί». Ανθρώπινο δυναμικόΓιατί άραγε οι γερμανικές εταιρείες έρχονται στην Ελλάδα; «Υπάρχει έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα. Οι εταιρείες ψάχνονται στο λεγόμενο nearshoring, με αναζήτηση ανθρώπινου δυναμικού για την υλοποίηση των project τους. Η πολιτισμική διαφορά με την Ελλάδα είναι μικρότερη σε σχέση με άλλες χώρες», αναφέρει μιλώντας στην Deutsche Welle ο Αλέξης Παπαδημητρίου, Γενικός Διευθυντής της Ιnfoteam Hellas, με έδρα τη Θεσσαλονίκη και τη μητρική εταιρεία να εδρεύει στη Νυρεμβέργη. Από την άλλη πλευρά είναι ένας τρόπος και οι Έλληνες προγραμματιστές να δουλέψουν από τη χώρα τους για εγνωσμένης αξίας εταιρείες με έναν καλό μισθό. «Τρέχουμε μια εφαρμογή για γεωργία ακριβείας με ένα δικτυοκήπιο όπου δίνεται δυνατότητα αξιοποίησης προτάσεων π.χ. για πότισμα και για ενέργειες σύμφωνα με τις προβλέψεις για τον καιρό. Επόμενοι στόχοι μας είναι ο τουρισμός, η ενέργεια και τα logistics, όπου είμαστε σε συζητήσεις», αναφέρει ο κ. Παπαδημητρίου, που ήρθε πριν από 2 χρόνια στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό της Infoteam. O ίδιος βλέπει μια αλλαγή στην κουλτούρα συνεργασίας των εταιρειών λογισμικού στην Ελλάδα και μια διάθεση εξωστρέφειας, που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του οικοσυστήματος στον τομέα, παρά τις δυσμενείς διεθνείς συνθήκες. Στην Ελλάδα μάλιστα υπάρχει και συμμετοχή περισσότερων γυναικών στον τομέα του προγραμματισμού σε σχέση με τη Γερμανία. «Η βελτίωση των υποδομών, όπως για παράδειγμα η έλευση του μετρό στη Θεσσαλονίκη και η ποιότητα ζωής, όταν μπορείς μετά τη δουλειά σου να περπατήσεις στην όμορφη παραλία της πόλης, είναι ελκυστικά για επενδύσεις», τονίζει ο κ. Παπαδημητρίου. Για τον ίδιο, το λεγόμενο «ελληνικό δαιμόνιο» είναι που κάνει τη διαφορά: «Δεν είναι μόνο το τεχνικό κομμάτι, είναι και το να κατεβάσω την ιδέα. Η δημιουργικότητα να φτιάξω έναν αλγόριθμο και να στήσω την αλληλουχία του για να θέσω σε λειτουργία μια εφαρμογή. Στη Γερμανία είναι πιο αυστηρό το πλαίσιο, εδώ μπορεί να αναπνεύσει περισσότερο η δημιουργικότητα», λέει χαρακτηριστικά. DW Πηγή: ot.gr