Κατηγορία: Υγεία

Διάτρηση στομάχου: Πώς αντιμετωπίζεται;

Η διάτρηση στομάχου συνιστά μια σοβαρή και επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση (συνηθέστερα χειρουργική), καθώς μπορεί να αποβεί μοιραία για τον ασθενή. Προκαλείται όταν σχηματίζεται μια μικρή οπή ή ρήξη στο γαστρικό τοίχωμα, η οποία επιτρέπει στα όξινα υγρά του στομάχου (ή ακόμα και σε τροφές, αν η διάτρηση συμβεί σύντομα μετά από γεύμα) να διαρρεύσουν στην κοιλιακή κοιλότητα, προκαλώντας περιτονίτιδα. Η περιτονίτιδα αποτελεί μια σοβαρή φλεγμονή των μεμβρανών που επενδύουν το κοιλιακό τοίχωμα και τα κοιλιακά όργανα. Η άμεση αντιμετώπιση της γαστρικής διάτρησης είναι ζωτικής σημασίας, καθώς η πάθηση μπορεί να καταστεί άκρως επικίνδυνη σε διαφορετική περίπτωση. Αίτια διάτρησης στομάχουΗ διάτρηση στομάχου μπορεί να προκληθεί εξαιτίας διαφόρων αιτίων, τραυματικών ή μη. Στα τραυματικά αίτια συγκαταλέγεται πρόκληση βλάβης στο τοίχωμα του στομάχου κατά τη διάρκεια κάποιας ενδοσκοπικής εξέτασης όπως η γαστροσκόπηση (πρόκειται για ακούσια διάτρηση) ή λόγω ατυχήματος (τροχαίο με αυτοκίνητο όπου η ζώνη ασφαλείας συμπιέζει απότομα τον στόμαχο ή τραυματισμός με αιχμηρό αντικείμενο, π.χ. μαχαίρι). Η κυρίαρχη αιτία μη τραυματικών διατρήσεων στομάχου από την άλλη πλευρά είναι το πεπτικό έλκος. Τα έλκη οφείλονται κυρίως σε χρόνια φλεγμονή από λοίμωξη, από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ή παρατεταμένη χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (οξύ έλκος). Επίσης, η τυχαία ή σκόπιμη (π.χ. απόπειρα αυτοκτονίας) κατάποση οξέων ή αλκαλίων μπορεί να προκαλέσει σοβαρά χημικά εγκαύματα και διάβρωση του τοιχώματος του στομάχου. Τέλος, ορισμένες παθήσεις, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του στομάχου, του συνδρόμου Zollinger-Ellison (που αυξάνει την παραγωγή οξέος στομάχου), της νόσου του Crohn ή ενός όγκου που ενδέχεται να έχει διαβρωθεί, μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε διάτρηση. Συμπτώματα που προκαλεί η διάτρηση στομάχουΤα συμπτώματα της διάτρησης του στομάχου μπορεί να ποικίλουν ανάλογα με την αιτία και τη σοβαρότητα της διάτρησης, αλλά σε αυτά γενικά συγκαταλέγονται: – Σοβαρός κοιλιακός πόνος, ο οποίος αρχικά είναι τοπικός κι εστιασμένος στο επιγάστριο, ενώ συχνά γίνεται πιο διάχυτος και έντονος καθώς αναπτύσσεται περιτονίτιδα.– Ακαμψία των κοιλιακών μυών και ευαισθησία της κοιλιάς στην σύσπαση λόγω ερεθισμού και φλεγμονής (σύνδρομο οξείας κοιλίας).– Ναυτία και έμετος, συμπτώματα τα οποία συχνά εκδηλώνονται λόγω του ερεθισμού του στομάχου και των γύρω δομών.– Πυρετός και ρίγη, τα οποία αποτελούν ενδείξεις λοίμωξης, ειδικά εάν έχει εμφανιστεί περιτονίτιδα.– Ανορεξία– Ταχυκαρδία.– Υπόταση, η οποία μπορεί να εμφανιστεί σε πιο σοβαρές περιπτώσεις λόγω σήψης. Θεραπευτικές επιλογές για τη διάτρηση στομάχουΗ πάθηση χρήζει άμεσης αντιμετώπισης, καθώς αν καθυστερήσει η θεραπεία αναπτύσσεται περιτονίτιδα και στη συνέχεια σήψη. Η διάτρηση στομάχου συνεπώς μπορεί να καταστεί μέχρι και απειλητική για τη ζωή του ασθενούς. Η θεραπεία της πάθησης είναι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων χειρουργική, προκειμένου να αποκατασταθεί η διάτρηση και να αποτραπεί ή θεραπευτεί η μόλυνση. Συντηρητική (δηλαδή μη χειρουργική) θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί σπάνια και μόνο σε μικρού μεγέθους διάτρηση η οποία γίνεται αντιληπτή πολύ σύντομα (π.χ. ιατρογενής κατά τη διάρκεια γαστροσκόπησης και λήψης βιοψίας στομάχου), ώστε το γαστρικό περιεχόμενο δεν έχει ακόμα προλάβει να διαχυθεί στην κοιλιά. Σε τέτοιες περιπτώσεις η αποσυμφόρηση του στομάχου με λεπτό σωληνάκι που μπαίνει από τη μύτη (ρινογαστρικός καθετήρας levin), η χορήγηση ενδοφλέβιων ορών και αντιβιοτικών αλλά και η στενή παρακολούθηση του ασθενούς στο νοσοκομείο ενδέχεται να διορθώσουν την κατάσταση χωρίς να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση, καθώς ο οργανισμός μπορεί να επουλώσει την μικρή αυτή διάτρηση σε μερικές ημέρες. Συνηθέστερα, όμως, ο ασθενής θα παρουσιαστεί στο νοσοκομείο λίγες ώρες μετά το αρχικό συμβάν κι αφού έχει εγκατασταθεί οξύς πόνος κι έχει αρχίσει να κάνει εμφανή τα σημάδια της η περιτονίτιδα. Η επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής τεχνικής εξαρτάται από την αιτία της διάτρησης, τη γενική υγεία του ασθενούς και την ένταση της περιτονίτιδας. Να σημειωθεί ότι πλέον η αποκατάσταση της πάθησης μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια λαπαροσκοπικά, σε αντίθεση με τα παλαιότερα χρόνια που η μόνη επιλογή ήταν το ανοιχτό χειρουργείο και η διενέργεια μεγάλων τομών στο κοιλιακό τοίχωμα. Πλέον, μέσω της λαπαροσκόπησης παρέχεται η ευκαιρία για αποκατάσταση της διάτρησης και της περιτονίτιδας μέσω μικροσκοπικών τομών, αποφεύγοντας έτσι την παρατεταμένη νοσηλεία και ταλαιπωρία του ασθενούς. Κατά τη διάρκεια της λαπαροσκοπικής επέμβασης, λοιπόν, μπορεί να γίνει συρραφή της διάτρησης με ειδικά ράμματα. Συνήθως η τεχνική αυτή συνιστάται για μικρές διατρήσεις όπου υπάρχει ελάχιστη μόλυνση της κοιλιακής κοιλότητας. Ακολουθεί προσεκτική πλύση της περιοχής με φυσιολογικό ορό και τοποθέτηση παροχέτευσης. Εάν η διάτρηση προκαλείται από χρόνιο πεπτικό έλκος, ή για εκείνες που προκαλούνται από κάποια κακοήθεια, μπορεί να χρειαστεί να αφαιρεθεί μέρος του στομάχου. Αυτή η διαδικασία μπορεί επίσης να αντιμετωπίσει την υποκείμενη αιτία, δηλαδή τον καρκίνο, εφόσον αφαιρεθεί το σημείο του στομάχου στο οποίο εντοπίζεται ο όγκος. Σε κάθε περίπτωση, στο τέλος της επέμβασης τοποθετείται παροχέτευση στην περιοχή. Ο Γενικός Χειρουργός στον Πειραιάς Δρ. Γεώργιος Γεωργίου εφαρμόζει την κατάλληλη χειρουργική τεχνική ανά περίπτωση προκειμένου να αποκαταστήσει επιτυχώς τη διάτρηση στομάχου.

Πιο επιρρεπείς σε πονοκεφάλους οι έφηβοι που ατμίζουν και δεν έχουν σταθερές διατροφικές συνήθειες

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο ιατρικό περιοδικό Neurology, αποκαλύπτει τη σχέση σχέση μεταξύ της διαταραχής των διατροφικών συνηθειών, όπως η παράλειψη του πρωινού, με τον αυξημένο κίνδυνο συχνών πονοκεφάλων σε παιδιά και εφήβους. Επιπλέον, αυτή η έρευνα υπογραμμίζει μια σημαντική συσχέτιση μεταξύ της χρήσης και της έκθεσης σε ουσίες, ιδιαίτερα στα ηλεκτρονικά τσιγάρα, και την εμφάνιση συχνών πονοκεφάλων μεταξύ των ηλικιών 12-17 ετών. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε στον Καναδά, συμπεριλαμβάνει δεδομένα από σχεδόν 5 εκατομμύρια παιδιά και εφήβους, αποκαλύπτει κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τους παράγοντες του τρόπου ζωής που σχετίζονται με τη συχνότητα των πονοκεφάλων. Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα τακτικά μοτίβα γευμάτων, ιδιαίτερα η συμπερίληψη πρωινού και οικογενειακών δείπνων, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον μετριασμό του κινδύνου συχνών πονοκεφάλων. Αντίθετα, η χρήση ηλεκτρονικών τσιγάρων αναδεικνύεται ως ένας αξιοσημείωτος παράγοντας κινδύνου, με τους καθημερινούς χρήστες να παρουσιάζουν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίζουν συχνούς πονοκεφάλους σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους. Επιπλέον, η παρουσία άγχους και διαταραχών της διάθεσης αναγνωρίζεται ως παράγοντας που συμβάλλει στην αυξημένη συχνότητα των πονοκεφάλων. Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει την πολύπλευρη φύση των διαταραχών κεφαλαλγίας στη νεολαία και την ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση για την πρόληψη και τη θεραπεία που λαμβάνει υπόψη μια σειρά από συνήθειες του τρόπου ζωής. Πηγή: enternity.gr

Σιδεράκια στα δόντια κατά την παιδική ηλικία: Τι επιλογές υπάρχουν

Ένα όμορφο χαμόγελο μπορεί να τονώσει την αυτοπεποίθηση του παιδιού και να το βοηθήσει να αισθανθεί σίγουρο για τον εαυτό του. Δεν είναι περίεργο που πολλοί γονείς αναζητούν ορθοδοντική θεραπεία για τα παιδιά τους για να εξασφαλίσουν την υγεία των δοντιών τους και να βελτιώσουν την εμφάνισή τους. Η ορθοδοντική θεραπεία για παιδιά μπορεί να αντιμετωπίσει διάφορα οδοντικά προβλήματα και να αποτρέψει την εξέλιξή τους. Ως προς τα σιδεράκια στα δόντια που εφαρμόζονται κατά την ορθοδοντική θεραπεία, υπάρχουν διάφορες επιλογές, ανάλογα με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις του παιδιού. Παραδοσιακά μεταλλικά σιδεράκια στα δόντιαΤα παραδοσιακά μεταλλικά σιδεράκια είναι ίσως η πιο γνωστή και ευρέως χρησιμοποιούμενη επιλογή ορθοδοντικής θεραπείας. Τα σιδεράκια αυτά αποτελούνται από μεταλλικά στηρίγματα που προσκολλώνται στην εξωτερική επιφάνεια των δοντιών και συνδέονται μεταξύ τους με σύρματα, ώστε να εξασφαλίσουν ακριβή μετακίνηση των δοντιών προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Τα σιδεράκια αυτά είναι αποτελεσματικά για τη διόρθωση διαφόρων οδοντικών προβλημάτων. Είναι εξαιρετικά ευέλικτα και επιτρέπουν ακριβείς προσαρμογές από τον ορθοδοντικό. Τα σύγχρονα μεταλλικά σιδεράκια είναι πιο άνετα και αισθητικά πιο ευχάριστα από τα παλαιότερα, χάρη στην πρόοδο της ορθοδοντικής τεχνολογίας. Κεραμικά σιδεράκιαΓια τα παιδιά που μπορεί να μην αισθάνονται άνετα με παραδοσιακά μεταλλικά σιδεράκια, τα κεραμικά σιδεράκια στα δόντια προσφέρουν μια πιο διακριτική εναλλακτική επιλογή. Τα κεραμικά σιδεράκια λειτουργούν παρόμοια με τα μεταλλικά σιδεράκια, αλλά χρησιμοποιούν κεραμικά στηρίγματα στο χρώμα των δοντιών ή διαφανή που συνδυάζονται με το φυσικό χρώμα των δοντιών. Αυτό τα κάνει λιγότερο αισθητά, ειδικά από απόσταση. Τα κεραμικά σιδεράκια στα δόντια είναι μια δημοφιλής επιλογή για μεγαλύτερα παιδιά και εφήβους που επιθυμούν μια λιγότερο εμφανή ορθοδοντική θεραπεία. Γλωσσικά σιδεράκια στα δόντιαΤα γλωσσικά σιδεράκια στα δόντια είναι μια εξειδικευμένη μορφή ορθοδοντικής θεραπείας και είναι εντελώς αόρατα. Πρόκειται για ειδικά σιδεράκια που συγκολλώνται στην πίσω επιφάνεια των δοντιών, καθιστώντας τα ουσιαστικά αόρατα από μπροστά. Αυτά τα σιδεράκια κατασκευάζονται κατά παραγγελία για να ταιριάζουν στα δόντια του ατόμου και μπορούν να διορθώσουν αποτελεσματικά ένα ευρύ φάσμα οδοντικών προβλημάτων. Τα γλωσσικά σιδεράκια απαιτούν υψηλό επίπεδο δεξιοτήτων από τον ορθοδοντικό και μπορεί να χρειαστεί λίγος χρόνος για να συνηθίσει ο ασθενής, αλλά προσφέρουν μια διακριτική επιλογή για παιδιά που επιθυμούν να υποβληθούν σε ορθοδοντική θεραπεία χωρίς αυτή να είναι εμφανής. InvisalignΤο Invisalign έχει κερδίσει τεράστια δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά. Περιλαμβάνει τη χρήση μιας σειράς διαφανών, αφαιρούμενων ναρθήκων που μετακινούν σταδιακά τα δόντια στην επιθυμητή θέση. Οι αόρατοι νάρθηκες δοντιών Invisalign είναι άνετοι στη χρήση και μπορούν να αφαιρεθούν κατά τη διάρκεια του φαγητού και της στοματικής υγιεινής. Αυτή η ευελιξία καθιστά το Invisalign μια ελκυστική επιλογή για παιδιά που ασχολούνται με αθλήματα ή άλλες δραστηριότητες που μπορεί να παρεμποδίζονται από τα παραδοσιακά σιδεράκια. Το Invisalign βέβαια απαιτεί πειθαρχία από το παιδί, το οποίο πρέπει να φοράει τους νάρθηκες σύμφωνα με τις οδηγίες του επιβλέποντα ορθοδοντικού. Η ορθοδοντική θεραπεία κατά την παιδική ηλικία συνήθως συνιστάται όταν τα μόνιμα δόντια του παιδιού ανατέλλουν. Η πρώιμη ορθοδοντική παρέμβαση όχι μόνο βελτιώνει την αισθητική του χαμόγελου του παιδιού, αλλά βοηθά επίσης στη διόρθωση συγκλεισιακών προβλημάτων, στη μείωση του κινδύνου οδοντικών προβλημάτων στο μέλλον και στην καθοδήγηση της σωστής ανάπτυξης των γνάθων. Η διάρκεια της θεραπείας ποικίλλει ανάλογα με την πολυπλοκότητα της περίπτωσης και την επιλεγμένη θεραπευτική επιλογή. Οι τακτικοί ορθοδοντικοί έλεγχοι και οι επιμελείς πρακτικές στοματικής υγιεινής είναι απαραίτητες για την επιτυχή έκβαση της θεραπείας. Είναι σημαντικό επίσης να σημειωθεί ότι η καταλληλότητα κάθε θεραπευτικής επιλογής ποικίλλει ανάλογα με τις οδοντιατρικές ανάγκες κάθε παιδιού. Είτε πρόκειται για παραδοσιακά μεταλλικά σιδεράκια στα δόντια, κεραμικά, γλωσσικά σιδεράκια, Invisalign ή λειτουργικές συσκευές, υπάρχει μια επιλογή κατάλληλη για κάθε παιδί. Η Ορθοδοντικός Invisalign στο Χαλάνδρι, Dr. Αγγελική Νικολοπούλου, μετά από ενδελεχή αξιολόγηση των οδοντικών προβλημάτων κάθε παιδιού, προτείνει το κατάλληλο σχέδιο ορθοδοντικής θεραπείας.

Σπασμένο δόντι: Πώς αποκαθίσταται;

Τα δόντια, όπως τα οστά και οι μύες, υφίστανται εκτεταμένη φθορά κατά τη διάρκεια της ζωής κάθε ανθρώπου. Επίσης, όπως τραυματίζονται διάφορα μέρη του σώματος, μπορούν να υποστούν κι αυτά τραυματισμό. Ο τραυματισμός αυτός ενδέχεται να συμβάλλει σε ορισμένες περιπτώσεις στο σπάσιμο του δοντιού. Η έκταση του κατάγματος μπορεί να ποικίλλει, καθώς μπορεί να εμφανίζεται είτε ως μια μικρή ρωγμή στην αδαμαντίνη είτε ως σοβαρό κάταγμα που εκτείνεται στα βαθύτερα στρώματα του δοντιού. Η διαχείριση για ένα σπασμένο δόντι στοχεύει στην αποκατάσταση της ακεραιότητας, της αισθητικής και της λειτουργίας του, αποτρέποντας παράλληλα περαιτέρω βλάβη ή απώλεια του δοντιού. Πώς μπορεί να προκύψει ένα σπασμένο δόντιΓενικά, τα δόντια είναι αρκετά ανθεκτικά, σχεδιασμένα για να αντέχουν στο καθημερινό τρίξιμο, το δάγκωμα και τη μάσηση όλων των ειδών στερεών τροφών. Μερικές φορές, ωστόσο, ένα ατυχές περιστατικό μπορεί να συμβάλλει στο ράγισμα ή το σπάσιμο ενός δοντιού. Υπάρχουν πολλές αιτίες πίσω από ένα σπασμένο δόντι, με την πιο κοινή από αυτές να είναι ο άμεσος τραυματισμός. Το άμεσο τραύμα σε κάποιο δόντι μπορεί να προκύψει λόγω πτώσης, αθλητικού ή άλλου ατυχήματος. Επίσης, η μάσηση σκληρών τροφών, όπως παγάκια ή σκληρές καραμέλες, μπορεί να προκαλέσει βλάβη σε κάποιο δόντι σε σημείο που να εμφανιστεί κάποια ρωγμή ή κάταγμα. Επιπλέον, η οδοντική βλάβη λόγω τερηδόνας υπάρχει πιθανότητα να αποδυναμώσει τη δομή ενός δοντιού, διαβρώνοντας την επιφάνειά του και καθιστώντας το πιο επιρρεπές σε σπάσιμο. Η διάβρωση επίσης των δοντιών λόγω καταστάσεων όπως η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ή η κατανάλωση όξινων τροφών και ποτών μπορεί να αποδυναμώσει την αδαμαντίνη, οδηγώντας πιθανώς σε ρήξη. Εάν η δομή των δοντιών είναι εξασθενημένη για οποιονδήποτε λόγο, είναι πιο εύκολο να εμφανιστούν ρωγμές ή κατάγματα αλλά και να επεκταθούν σε ολόκληρο το δόντι. Επίσης, ορισμένες οδοντιατρικές επεμβάσεις μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο να προκύψει ένα σπασμένο δόντι. Για παράδειγμα, οι απονευρώσεις μπορούν να αποδυναμώσουν τη δομή των δοντιών, όπως και οι εκτεταμένες αποκαταστάσεις με μεγάλα σφραγίσματα ή στεφάνες, που μπορεί να μην υποστηρίζουν επαρκώς το δόντι. Ένα σπασμένο δόντι μπορεί να προκύψει επίσης λόγω βρουξισμού, δηλαδή τριξίματος των δοντιών κατά τη διάρκεια της νύχτας. Το τρίξιμο αυτό των δοντιών μπορεί να προκαλέσει υπερβολική πίεση, οδηγώντας σε σπάσιμο με την πάροδο του χρόνου. Επίσης, η φθορά των δοντιών γίνεται πιο έντονη με την πάροδο του χρόνου. Η αθροιστική επίδραση των ετών μάσησης, μαζί με την πιθανή διάβρωση των δοντιών και τη μείωση της ανθεκτικότητας του σμάλτου, καθιστά τα δόντια ηλικιωμένων ατόμων πιο επιρρεπή σε ρωγμές ή σπασίματα. Τέλος, η έκθεση του σμάλτου των δοντιών σε αντίθετες ακραίες θερμοκρασίες, όπως η κατανάλωση πολύ ζεστών και αμέσως μετά κρύων ροφημάτων, μπορεί να προκαλέσει ταχεία διαστολή και συστολή του σμάλτου. Αυτή η κατάσταση μπορεί να συμβάλλει στο σχηματισμό ή στην επιδείνωση τυχόν ήδη υπαρχόντων ρωγμών. Επιλογές αποκατάστασης ενός σπασμένου δοντιούΗ κατάλληλη τεχνική προκειμένου να αποκατασταθεί ένα σπασμένο δόντι επιλέγεται με βάση την έκταση και το σημείο εντόπισης της βλάβης, την ποιότητα του δοντιού και τη συνολική κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Για ένα επιφανειακό κάταγμα μικρής έκτασης, συνήθως είναι εφικτή η διατήρηση και αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη. Σε αυτή την περίπτωση, εφαρμόζεται ρητίνη στο χρώμα του δοντιού, αποκαθιστώντας την λειτουργικότητα και διατηρώντας παράλληλα την αισθητική. Εάν ωστόσο το σπασμένο τμήμα στο δόντι είναι εκτεταμένο, σε σημείο που το εναπομείναν κομμάτι του είναι μικρότερο του μισού, μπορεί να χρειαστεί απονεύρωση για την τοποθέτηση ενδορριζικού άξονα. Μετά τη διαδικασία, το δόντι συνήθως αποκαθίσταται με στεφάνη (θήκη) για να διασφαλιστεί η ακεραιότητα και η λειτουργικότητά του. Σε περίπτωση που το δόντι έχει σπάσει τόσο πολύ σε σημείο που το κομμάτι του δοντιού που απομένει να βρίσκεται στο ύψος των ούλων, έχει ένδειξη μια χειρουργική επέμβαση που ονομάζεται επιμήκυνση μύλης. Κατά τη διαδικασία αυτή αφαιρείται ένα τμήμα του οστού και του ούλου που περιβάλλει το δόντι, ώστε το δόντι να μπορέσει να αποκαλυφθεί και αποκατασταθεί με τον σωστό τρόπο. Σε περιπτώσεις ωστόσο όπου το δόντι έχει υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν μπορεί να σωθεί, η εξαγωγή μπορεί να είναι η μόνη επιλογή. Μετά την εξαγωγή ακολουθεί η άμεση τοποθέτηση εμφυτεύματος και προσωρινής σταθερής θήκης. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στα πρόσθια δόντια γιατί έτσι ο ασθενής δεν μένει ούτε μία μέρα χωρίς δόντι. Ο Χειρουργός Οδοντίατρος για Εμφυτεύματα στην Κηφισιά Δρ. Μιχαήλ Τσιτσικόπουλος μπορεί να αντικαταστήσει ένα δόντι που δεν αποκαθίσταται, με την άμεση τοποθέτηση οδοντικού εμφυτεύματος και προσωρινού σταθερού δοντιού την ίδια μέρα.

Δισκοπάθεια αυχένα: Ποια είναι η κατάλληλη θεραπεία;

Η δισκοπάθεια αυχένα αφορά πάθηση που προκαλείται εξαιτίας της προοδευτικής φθοράς που επιφέρουν η πάροδος του χρόνου και η εκτεταμένη καταπόνηση στους μεσοσπονδύλιους δίσκους στην περιοχή του αυχένα. Αυτή η πάθηση χαρακτηρίζεται από τον εκφυλισμό των μεσοσπονδύλιων δίσκων, οι οποίοι βρίσκονται μεταξύ των σωμάτων των σπονδύλων και λειτουργούν απορροφώντας τους κραδασμούς της σπονδυλικής στήλης και επιτρέποντας ένα εκτεταμένο φάσμα κινήσεων. Τυπικά, οι εκφυλιστικές αλλαγές προκύπτουν πρώτα στον πηκτοειδή πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου, ενώ ακολουθεί προοδευτικός εκφυλισμός του ινώδους δακτυλίου του. Η εκφύλιση του υλικού του δίσκου προκαλεί απώλεια του ύψους και της ελαστικότητάς τους, με αποτέλεσμα να γίνονται λιγότερο αποτελεσματικοί στην απορρόφηση των κραδασμών, ενώ μειώνεται σημαντικά και το εύρος κινήσεων οι οποίες μπορούν να πραγματοποιηθούν. Μάλιστα, αυτή η φυσιολογική εκφυλιστική διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε εξώθηση τμήματος του υλικού του πυρήνα ή και του ινώδους δακτυλίου, τα οποία προβάλλοντας εντός του σπονδυλικού σωλήνα, σχηματίζουν μία δισκοκήλη, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την άσκηση πίεσης επί των νευρικών δομών, με συνέπεια την εμφάνιση συμπτωμάτων. Δισκοπάθεια αυχένα: ΑίτιαΗ δισκοπάθεια στον αυχένα προκαλείται κυρίως από προοδευτική φθορά που επιφέρουν η πάροδος του χρόνου και η εκτεταμένη καταπόνηση. Καθώς τα χρόνια περνούν, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν την περιεκτικότητα σε νερό, με αποτέλεσμα να χάνουν το ύψος τους, να είναι λιγότερο ελαστικοί και πιο επιρρεπείς σε ρήξη και συνεπώς στην εμφάνιση δισκοκήλης. Αυτή η εκφυλιστική διαδικασία συχνά επιδεινώνεται από παράγοντες όπως η γενετική προδιάθεση, το κάπνισμα, η παχυσαρκία και οι σωματικές δραστηριότητες που ασκούν υπερβολική πίεση στην περιοχή του αυχένα. Ενδιαφέρον εύρημα αποτελεί το γεγονός ότι η χρήση ηλεκτρονικών συσκευών μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική επιβάρυνση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, καθώς ο αυχένας βρίσκεται συνεχώς σε θέση κάμψης. Το κάπνισμα έχει επίσης συσχετισθεί με τον αυξημένο κίνδυνο αυχενικής δισκοπάθειας, γεγονός το οποίο συνδέεται άμεσα με την επίπτωση των επιβλαβών ουσιών οι οποίες απορροφούνται κατά την διάρκεια της χρήσης καπνικών προϊόντων, και έμμεσα μέσω των αλλαγών που εμφανίζονται στα αγγεία, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση της παροχής θρεπτικών ουσιών στον δίσκο, επιταχύνοντας τη διαδικασία εκφυλισμού. Η παχυσαρκία και η σωματική αδράνεια μπορούν παράλληλα να συμβάλουν στην ανάπτυξη αυχενικής δισκοπάθειας αυξάνοντας το φορτίο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Τέλος, επαγγέλματα ή δραστηριότητες που περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις του αυχένα, ιδίως όταν αυτές εκτελούνται σε λάθος θέση, καθώς και η άρση βαρέων αντικειμένων μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο δισκοπάθειας στον αυχένα. Συμπτώματα αυχενικής δισκοπάθειαςΤα συμπτώματα που προκαλεί η δισκοπάθεια στον αυχένα ποικίλλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα και τη θέση του εκφυλισμού του δίσκου. Τυπικά, οι ασθενείς παρουσιάζουν πόνο στον αυχένα, ο οποίος ενδέχεται να ακτινοβολεί στους ώμους, τα χέρια ή τις παλάμες. Οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στα χέρια ή τα δάχτυλα λόγω συμπίεσης νεύρων που προκαλείται από τους μεσοσπονδύλιους δίσκους που έχουν υποστεί εκφυλισμό. Ενδέχεται να εκδηλωθεί επίσης μυϊκή αδυναμία στα χέρια ή τις παλάμες εάν ασκείται πίεση στα νευρικά στοιχεία της συγκεκριμένης περιοχής, ενώ η πίεση στον νωτιαίο μυελό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση συμπτωμάτων και στον κορμό και τα κάτω άκρα. Ο εκφυλισμός των μεσοσπονδύλιων δίσκων μπορεί επιπλέον να οδηγήσει σε δυσκαμψία και μείωση της κινητικότητας στον αυχένα. Τέλος, ένα μικρό υποσύνολο ασθενών μπορεί να ταλαιπωρείται από πονοκεφάλους, οι οποίοι εμφανίζονται στην πίσω, δηλαδή στην ινιακή πλευρά του κρανίου. Δισκοπάθεια αυχένα: Επιλογές θεραπείαςΗ θεραπεία για τη δισκοπάθεια αυχένα εστιάζει στην ανακούφιση του πόνου, στην αποκατάσταση της λειτουργικότητας και στην πρόληψη περαιτέρω εκφυλισμού. Το θεραπευτικό σχέδιο στηρίζεται αρχικά σε συντηρητικά μέτρα, τα οποία περιλαμβάνουν ανάπαυση, αποφυγή και τροποποίηση τυχόν επιβαρυντικών δραστηριοτήτων, χορήγηση φαρμάκων (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, στεροειδή ή / και μυοχαλαρωτικά) και φυσικοθεραπεία. Η αρχική βραχυπρόθεσμη ακινητοποίηση με εφαρμογή αυχενικού κηδεμόνα (κολάρου) μπορεί επίσης να αποβεί ευεργετική, αν και θα πρέπει να περιοριστεί χρονικά καθώς η παρατεταμένη χρήση μπορεί να έχει αρνητικό αποτέλεσμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συνιστώνται τοπικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών για την ανακούφιση του πόνου και της φλεγμονής. Ωστόσο, ασθενείς που δεν παρατηρούν βελτίωση με τα συντηρητικά μέτρα ή που παρουσιάζουν σημαντική συμπίεση νεύρων θα χρειαστεί συνήθως να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σε αυτές τις περιπτώσεις στοχεύει κυρίως στην ανακούφιση της συμπίεσης των νευρικών ριζών ή του νωτιαίου μυελού και στη σταθεροποίηση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Οι πιο κοινές τεχνικές περιλαμβάνουν την αυχενική δισκεκτομή και σπονδυλοδεσία με την αντικατάσταση του αυχενικού δίσκου. Η πρόσθια αυχενική δισκεκτομή με σταθεροποίηση (ACDF) περιλαμβάνει την αφαίρεση του προσβεβλημένου δίσκου για την ανακούφιση της πίεσης στα νεύρα ή στο νωτιαίο μυελό, που ακολουθείται από σπονδυλοδεσία, σύντηξη δηλαδή των δύο παρακείμενων σπονδύλων για τη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης. Για την αντικατάσταση του αυχενικού δίσκου μπορεί να χρησιμοποιηθεί υλικό για στατική σπονδυλοδεσία, είτε δυναμικός κλωβός, ο οποίος επιτρέπει την διατήρηση της κίνησης στην πάσχουσα περιοχή. Η δεύτερη τεχνική στοχεύει στη κατά το δυνατόν διατήρηση της κινητικότητας του αυχένα, αποφεύγοντας τη σύντηξη των σπονδύλων. Και οι δύο τεχνικές έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές στη βελτίωση των συμπτωμάτων και της λειτουργικότητας σε ασθενείς με δισκοπάθεια αυχένα, αν και η επιλογή μεταξύ τους είναι εξατομικευμένη για τον κάθε ασθενή και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Ο Νευροχειρουργός – Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης Δρ. Θεολόγος Θεολόγου εφαρμόζει το κατάλληλο θεραπευτικό σχέδιο ανά περίπτωση, χειρουργικό ή συντηρητικό, για την επιτυχή αποκατάσταση της πάθησης και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.